52 COMMENT AT IO 



quae ubique eodem modo observanttir. Socra- 

 t e s. Num hae ab hominibus latae esse did 

 possunt? Hipp. Quomodo hoc fieri potuisset, 

 quum neque convenire omnes in unum locum 

 3 , possent , neque unquam inter se consentirent ? 

 Socr. Quosnam igitur existimas leges has tu- 

 lisse ? Hipp. Equidem existimem , Deos esse , 

 qui leges hasce hominibus praeceperint etc." 

 Talis lex est , Deos esse colendos , parentes hono- 

 re prosequendos , illicitum esse inter parentes et 

 liberos coitum , pro beneficiis acceptis gratiam esse 

 referendam. Hae leges divinae sunt; nam, cum 

 leges humanae interdum sine poena violari possint, 

 ii , qui illas leges violant , in poenam incidunt nullo 

 modo effugiendam ; ita , qui beneficia , a parent^ 

 bus, aut amicis accepta, noil refert , eo ipso pu- 

 nitur, quod a bonis amicis descritur: nam nemo 

 amicus esse velit ei , qui beneficia accepta non 

 grato animo referat (i). Non plures diserte So- 

 crates enumerat leges divinas ; sed videtur omnia 

 praecepta moralia habuisse leges , a Diis latas. 

 Scilicet nondum adscenderat ad auTOvofttav animi 

 humani , et cum tamen ilia praecepta ubivis sancita 

 esse videret , nee violari posse sine gravi damno , 

 recurrit ad Deum , causam omnium rerum primam , 

 neglectis causis propioribus; solent enim homines, 

 et inculti quique omnium maxime, nee immerito , 



ubi 



(l) Cf. Mem. IV. c. 4. f. 19. sqq. 



