T H E O L O G I C A. 55 



mabat enim, Dcos hominibus animum dedisseprae- 

 stantissimum , insmictum egregiis facultatibus. His 

 usi, de permultis rebus ipsi judicare possumus: sic. 

 possumus judicare de eo , utrum navi praeficiendtis 

 sit aliquis gubernandi artis pcrittis , an vero impc- 

 ritus; multas quoque res possumus computando , 

 metiendo , ponderando pernosccre ; dcnique ipsi 

 valemus judicare de actionibus, ad moralitatem per- 

 tinemibus, utrum officiiim flagitet, illas suscipere, 

 an vero omittere. De his omnibus ipsi, cognitione 

 idonea instructi, facultatibusque illis bene excultis, 

 judicare possumus ; Dii humano judicio rclique- 

 runt , ut de his decernat , et in his eligat. 

 : Sed id, quod maximum est in his rebus, even- 

 turn nempe, Dii sibi ipsis reservarunt. Nobis 

 licet, si artis peritiam comparavimus, aptissime et 

 pulcherrime domum aedificare : sed num ipsi in ea 

 habitaturi simus , hoc nos latet , hoc Dii sibi re- 

 servarunt. Prudentia suadet, ut nobis in civitate 

 comparemus multos affincs , auctoritate florentes : 

 latet tamen nos an non iidem hi affines aliquandu 

 nos e civitate expulsuri sint. Quae quum ita sint, 

 Socrates censebat , nos debere uti ingcnio divi- 

 nitus dato, et facere ea, quae facienda esse, huius 

 ingenii ope videmus: de iis vero, quae Dii sibi re- 

 servarunt, quorumqueeventus incertusest, ad Deos 

 esse referendum; hos enim iis, quibus propitii 

 sint , earum rerum cventum praenuntiare. Qui 

 Deos interrogabant de iis , quae ipsi , cognitionem 



ido- 



