THEOLOGICA. 57 



interrogare amicis suasit (i). Praeterea aliis 

 quoque signis existimasse videtur Deos voluntatem 

 suam significare , et consilia dare , et quidem tali- 

 bus , ad quae intclligenda opus esset aliqua peri- 

 tia. Dicit enim , eum , qui novit , quibus rebus 

 Dii hominibus futura significent, nunquamDeomm 

 auxilio destitutum iri ; Deos quoque dicit pios 

 sui cultores admoncre de omnibus rebus humanis (a): 

 quae certe non ad oracula omnibus patentia referri 

 possunt. Quaenam sine haec signa abstrusiora , 

 non explicat: forte ad haec referenda sunt somnia, 

 quibus Socrates, teste P latone, fidem habe- 

 bat (3). Quidquid autem de his signis existiman- 

 dum videatur, certe Socrates sibi ipsi ratione 

 quadam peculiari Deos consilia dare dicebat. 

 Nempe dicebat , sibi adesse divinum quid^ ^on^ovtov TI 

 (divinam vocem, ut est apud Platonem), quod 

 saepe ipsum revocaret ab aliqua re facienda, saepe 

 etiam impelleret (4). Quum hoc Socratis dictum 

 accusatores ejus eo trahi vellent , ut Deorum novo- 

 rum auctor haberetur , Xenophon de hoc So- 

 cratis genio , ut dici consuevit, in libro ad ipsum 



de- 



(1) Cf. Memor. I. c. 3. $. 1 . IV. c. 3. . 16. et Anabasis 

 HI. c, i. $. 5. 



(2) Cf. Memor. IV. c.^. . 10. - 1. c. I. C. 9 , 19. 



(3) Cf. Platoiiis Apologia cap. XXIJ. Phaedonc. IV. 



(4) Apud Platonem Socrates dicit, illud nunquam 

 se impellerc, sed saepe revocare ; quae recte conciliasse 

 yidetur J. G. Schneider ad Mem. I. i.4. Edit. 3a, 1816. 



