7 a COMMENT ATIO 



in ea non procedere, sed subsistere , ita ut quum 

 jam pervenerint ad principia vera et egregia, tamen 

 haec principia non ulterius persequantpr , nee per- 

 veniant ad ea , quae ex illis necessario efficienda 

 sunt. Fieri igitur omnino potuit, ut Socrates 

 agnosceret v. c. Dei omnipraescntiam , non .item 

 Dei spiritualitatem , etsi haec ex ilia necessario 

 sequatur. Adeoque, si illo modo concludere ve- 

 limus, aliena Socrati obtrudemus; quod caventi 

 ea tantum referre mihi videbatur, quae ipse So- 

 crates prae se ferebat, omissis iis, quae, etsi 

 potuerit et e nostra cogitandi ratione debuerit 

 agnoscere , non tamen certum est 5 utruni revera 

 agnoverit (i). 



Sunt sane paucae, quas enumerabamus , a So- 

 crate Divinae naturae tributae proprietates , et 

 hodie in scholis longe plures numerari solent. Sunt 

 tantum eae , quae ad modum agendi , ut dicitur, 



per- 



(i) In hunc cri-orera inter alios saepius iucidit Doct. 

 C. J. Brand, in spec. lit. inaug. , exhibenti quaestiones 

 in Socratis sententiam de Deo (Lugd. Bat. 1820); cf. p. 7 

 et 8 , ubi , Dei Socratici propriain esse act emit at em pro- 

 haturus, hoc ratiocinio utitur : Si Deus non est aeter- 

 nus , vel ab alio extra se originera habet , vel a se ipso : 

 x utrumque autem absurdum , igitur e sententia Socratis 

 Deus est aeternus." Ibidem p. 10. JDeum e sententia 

 Socratis afftioparov esse, probat ex eo , quod hoc 

 libartati , omnipotent iae , necessitati , omnipr assent iae , 

 omnes proprietates Socrates Deo tribueret , optima 



