T H E L O G I C A. 85 



quid Socrates hac'dc re cx'stimaverit. Ipsi cttarti 

 antiqui vidcntur ferre non potuissc Socratis 

 modcstiam, idcoque scntentiam ipsi hac de re tri- 

 buunt, minimc cum ipsius disertis effatis congru- 

 entera. Pseiido-Plutarchus(i) refert , Socra- 

 tem habuisse Deum x&pirrov silos , i.e. aliquid ab 

 omni materia sccretum , et nulH permixtum pati- 

 bill rei. Quaestionem hanc non attingunt Sweig- 

 hauser(a) et Imm. Berger (3). Wiggers (4) 

 monet, e modesto Socratis ingenio jam in an- 

 tccessum probabile cssc, tcmeritatis, liumani ingenii 

 terminos transgredieritis , emu duxisse, de Deorum 

 substantia aliquid statuere velle. Tenneinann 

 item dicit , Socratem non id sibi sumere voluis- 

 se, ut de substantia divinae naturae philosopharc- 

 tur ; etsi idem , parum sibi constans , dicat , S o- 

 c rat em divinam naturam habuisse immatcriahm (5). 

 Ddgdrando (6) non dubitat assercre , agnovisse 

 Socratem Deum immaterialem , etsi in loco 

 XcnbphbfttcO) quern ad id probandum affert , nihil 

 inveniatur , quod huic sententiae faveat. Mei- 



ners 



(i) De plac. philosoph. I. 7. 



(a) Theologia Socrat. e Xenophontis Mem. excerpta, 

 Opusc. Tom. 1. cf. . i4. 



(3) Geschichte der Religionsphilosophie lib. in. c a- cf. 

 p. 191. 



(4) i. 1. p. 199. 



(5) 1. I. Tom. 11. p. 73. 



(6) 1. 1. Tom. I. p. 168. 



