T H E O L O G I C A. |J 



teinnere coeperant. ilinc crat opinio , Deos munc- 

 ribus corrumpi , et sacrifices flecti posse , ita tit 

 ei, qui pluriina sacrificia olferret, etsi esset ne- 

 quissiinus homo, maxime faverent; itaque, si quid 

 ilagitii comreissum esse privatim aut publice vide- 

 batur, sacrificia ofFcrebantur, quibus Dii permo- 

 verentur, ut sontes poena justa eximerent, etianisi 

 non conjuncta essent cum animi , malarum actio- 

 num fontis, conversione (i). Non ita Socrates: 

 hie Deum semper tueri leges suas , et juste in re- 

 bus humanis regundis versari existimabat. 



Haec autem egregia progressio ad vcram dignain- 

 que Dei notionem , cuinam causae tribuenda vide- 

 tur? Causa erat, quod ipse Socrates pervenerat 

 ad conscientiam dignitatis suae rationalis et mora- 

 lis. Id, quod homo in se ipso praestantissimum 

 et dignissimum videt, solet divinae naturae tribuere: 

 si homo corpus praecipuam naturae suae partem 

 habet , vel etiam unice corpore naturam suam con- 

 tineri censet , divinae naturae loco habet et colit 

 id, cui corpus subjectum est , externam nempe 

 rerum naturam , vires physicas ; sin vero rationa- 

 lem suam partem , id colit , cui naturae morales 

 subsunt , naturam moralem summam , legis mora- 

 lis auctorem. Sic et in So crate res se habet. 

 Cum sibi conscius esset , se ratione praeditum 



es- 



(i) Cf. Plat de /{<[>. Lib. II. pag. 364, ubi afiertur 

 Homericum illud : ffrpeTFTQi 2% ye Kzi Qe 



