THEOLOGICA. 101 



observant, benignitatem suam ostendit: quasi non 

 tanta sit divinae naturae bcnignitas , ut omnibus 

 favere velit. 



Plane alius sic multoque ignobilior oritur 

 animi sensus , quo homines Deum prosequuntur. 

 Ipse Socrates indicat , quo sensu prosequeretur 

 Numen Divinum, Dicit Euthydemo (i): Deus 

 praecipit per oraculum, ut ipsum colamus lege 

 civitatis : lex autem ubique est , sacrificiis pro 

 opibus praestandis Deos sibi propitios reddere. 

 Quomodo igitur melius quis Deos colat , quam 

 si ea faciat, quae ipsi jubent ? Sed decet nihil 

 de viribus remittere : qui enim hoc facit, osten- 

 dit, se non vere Deos colerc. Quando autem 

 nihil omittimus, et quantum possumus Deos 

 colimus, bono esse animo debemus, et summa 

 quaeque exspectare beneficia. Non enim ab aliis 

 merito major a beneficia exspectare possumus , 

 quam a Diis , nee alitcr^ quam si horum favo- 

 rcm nobis conciliavimus ; id autem nobis eo magis 

 continget , quo magis ipsorum kgibus obtempera- 

 verimus." Socrates igitur confidit quidem 

 Divinae benignitati , sed ob obedientiam legibus 

 divinis praestitam ; optima a Diis sperarc jubet, 

 ubi eos ita, uti praeceperunt , colimus. 



Itaqiie Socrates inferior est Platone, qui 

 Deum TO ,yMv vocabat , Senecd, qui dicebat, 



Diis. 



(i) Cf. Mem. IV. c. 5. . 16 et 17. 



