T H E O L O G I C A. 103 



Ea conjunctio hominum cum natura divina , qua 

 haec colitur, ut amore imprimis coiispicua , quae 

 spiritualis dici meretur, his imprimis se patefacit 

 animi sensibus, adorationis^ amort s , grati animi ^ 

 fiduciac. Hi aucem scnsus in ea conjunctione, quam 

 diximus legalcm , qua Deus colitur legislator et 

 judcx , aut vix adsunt , aut oronino desunt. Nam 

 qui ita Deum colunt, ado ram non divinam natu- 

 ram, sed potius Dei justitiam et legem ; grati animi 

 sensu non ducuntur, quutn non a Dei amore, sed 

 ab ejus justitia omnia bendicia exspectem; tiduciaiu 



non 



vitae fincin ratiociniuni suum yidetur iavertisse. Aufca 

 existimaverat, cum, qui Diis gratus esset, ab iis prospera 

 sorte remunerari : unde sequebatur sponte , eum , qui cala. 

 mitatibus prcmeretur, Diis ingratum ease, et pocnis divinis 

 aubesse. Sed , cum ipse in calamitates incideret , et tarucu 

 sibi coiiscius essct , se legibus divinis semper obtemperas- 

 se , ratiocinabatur paulo aliter ita yui Diis ob temper at , 

 eorum favore utitur , et ab iis beneficia accipit / ego 

 autem semper quam maxime Deorum voluntati obtempc- 

 rasi , olf quod ipsutii hominum odia experior 

 non possunt Dii mi/ii adversi esse ; id 

 ov X&hus %0i, Memor. I. c. 3. $. '5. tt id, quod mi hi 

 nunc accidit , vrdctur forte malum y sed revera esse malum 

 non potest. Itaquu tihi Vciriis ratiouibus persuadcl>nt , 

 mortem sibi won esse iuielicetu , prouti et e}us discipulus 

 Xenophou co])iosa or.itionu ostenderc studet, ejus mor- 

 tem fuisse fclicem , $o(pthyj , beiiiguitatis potius divin^c 

 ducumeutum; el ita Socrati aut orta aut contirmata est 

 vitae fuluroe felicioris spes, quam, testibus PI a tone ct 

 Cicerone, fovcbnr. Vid. Memor. IV. c. 8. Plat. Apol. 

 e. 17. et conf. id i|uu.t ,i,:ea Socrates dixit , Alcmor. 

 11. c. a. Cj- 3. 



