T H E O L O G I C A. 105 



quac colitur , ut Lcgi alien i satisfiat: legalis autem 

 virtus semper impcrfecta est, cum ipsi non Deus 

 summe perfectus, nunquam attingendus, ut norma 

 proponatur, sed lex aliqua, quae attingi potest; 

 plerumque etiam civilis , quia lex ista solet civilem 

 habere rationem; quod in So crate obtinere, 

 jam in Introitu vidimus. 



Non opus sane erit , multis exponere , quanto prae- 

 stantior sit vis ca ? qnam in vitam hominum mora- 

 lem exerceat talis Dei notio, qua habetur rbayaMv, 

 qua colitur , ut qui non possit nocere , qui natura 

 sua ad benefaciendum ducatur. Talem Deum non 

 possumus non amare ; sic enim fit illud , quod 

 antiquitas dicebat : fyag dvrspuTa TMTSI ; Dei amor 

 nos cogit, ut ipsum redamemus. Quern autem 

 cum amemus , ei non possumus <non similes esse 

 vcllc; hinc non studemus, ut legibus satisfa- 

 ciamus , sed ut , quantum homini liceat, similes 

 Deo fiamus. Sic oritur ilia oftoiurtg TOJ fay, quam 

 Plato tarn magnifice celebravit, et virtus vere 

 rcligiosa, quam Plato aliique philosophi jam 

 spcctabant. Haec nequc impura amplius est, quum 

 ob causam intcrnam , ob amorem , colatur ; neque 

 civilis , quum non civitatis leges , sed Dei perfec- 

 tio ei proponatur norma (i). 



Re- 



(i) Haec bftoiuff^ non incst in Socratis die to , 

 Mentor. I. c. 6. $. 10. , ubi est tantum similitude externa , 

 iu amictus et victus IciiuiUite posito , non ipsius mentis 

 aniraique simililudo. Praetcrea tale quid rcpugnat totius 



doc- 



