lo PRIX DE 1817, SUR LES VILLES. 



Chapeaville t. i, p. ia4, hc sunt verba: Villula qusedam- 

 est Lovaniensi oppido proxima, cujus etiam participans no- 

 mini , Lovaniolura fLovenjoulJ est appellata. 



Mechlinia. Oppidum hoc Normannorum tempore extitisse, 

 Hist.eccics. eversumque ab iisdem fuisse, celebris Fisen censet * : ast 

 non miniis celebris Sollerius, confrater Fiseni, in actisS. Ru- 

 moldi p. io4 (ut lego in Chron. Mechliniensi ) , existimat, 

 id tantum oriri cpisse post Normannorum excessum , circ 

 initium saeculi X. Id constare videtur, quod circ annum 916, 

 abbatia S. Rumoldi Normannis eversa, denuo erecta fuerit, 

 * Fisen ibid. gj ecclesiae Leodiensi data * sub an. 074. Notfferus, Leodiensis 



p. 208 et 238. . ^'"^ . . ^ 



antistes, ibi condidit collegium duodecim canonicorum, ea- 

 que etate jam adeo reperitur accrevisse, ut Mechlinia a9 980, 

 inter capitales possessiones ecclesise Leodiensis recenseatur (4). 

 Nivella (NivigellaJ. Innuunt antiqua monumenta locum 

 hune , sseculum sextum inter et decimum , ex Castro in op- 

 pidum, emersisse. Henricus III a io4o Burgum et Villam 

 vocat, eo verosimiliter sensu, quo proleg. I diximus, voca- 

 bula hsec usitata fuisse : tune enim jam ut oppidum exti- 

 tisse, insinut auctor vitae Pipini, dum scribit ejus ossa ad 

 civitatem: Nivellensem, ut Xocara Te\evQnys competentiorem , 

 translata fuisse. (V. acta SS. Belg., t. 2, p. 36o). Vtus chron. 

 Brab. ait a loSg Lambertum comitera Lovaniensem trans- 

 latum esse ad oppidum, Nivellense (apud Bouquet, t. XI, 

 p. 4^3), et auctor vitae S. Gudulse Nivellem describit ut lo- 

 cum celebrem,, in act. SS. Belg., t. V, p. 724. 



Then. Oppidum hoc initia sua sumpsisse sub periodo pro- 

 posit, non obscure innuit Godefridus III Lovaniensis cornes, 

 dum anno 1 1 68 confirma vit et renovavit privilgia , prae- 



(4) Otto. Noverint omnes. . . quod super possessiones ejusdem matris 

 ecclesise (Leodiensis) : quarum istae sunt Capitales, Hoium, Fosses, Lo- 

 lies, Tungres, Malines, Dipl. an. 980, apud Mir., t. i, p. 5o. 



