8 DE J. LIPSII 



V. Annos sex jam natus, Bruxellas cum suis migrat, et 

 illic literarum, in trivial! parceciae (ut nuncupant) Capellensis 

 schola , rudimentis initiatur ; adeo facili promptoque puer 

 ingenio , ut prseceptor parvulum genibus impositum, aliis in 

 semulationem atque exemplum ostentaret. Verum praepropere 

 nimis suo ereptus magistro, a quo in formandis cbaracteri- 

 bus instrueretur , toto etenim quoad vixit tempore, inepto 

 et vix capiendo usus est, quod ipse testatur in epistola , qua 

 a se compositi libri De Duplici Concordia calumniam repellit 

 dicentis se illud secundum autographum bene et nitide con- 

 scriptum impressisse; quern sic excipit : ego belle et mun- 

 dule scribo? Vellem. Sed totam Europam testem jcaXXi^paipia? 

 hujus habeo, et querelas quod autographa mea segre, vel non 

 legant. Hie adjiciendum est quod in praef. torn. V syllog. 

 epist. Petrus Burmannus doluit, quum manu sua describere 

 epistolas Lipsii cogeretur, inexplicabiles saepe literarum 

 ductus millies iram et indignationem in maiium ejus festi- 

 nantem provocasse. 



VI. Joannis Despauterii gravibus libris puelli debiles hu- 

 meri primum obruti sunt. Turn vitas primordia tristia inter 

 haec studia terebantur et mos ad posteros etiam pervenit. 

 Vitium hocce dolet Montanus (i), dolet et ipse Lipsius; sed 

 elegantius luget Hugenius, in suis commentariis (2). 



nugis majora doceri 



Commovit properans decurrere septimus annas. 

 Tcrapus crat Lalii fines invisere, et omnes, 



(1) C'est un grand et bel adgencement que le latin, mais on 1'achete 

 trop cher. (MONTAIGNE, Essais.) 



(2) Const. Hugenii , de vita propria sermonum inter liberos , Lib. I. 

 Harlemi, 1817, in-8. 



