VITA ET SCRIPTIS. i5 



Ubiorum venit. Ibi Annam Calstriam, viduam, patritia Lovanii 

 familia genitam, duxit uxorem, sui magis anirai quamamico- 

 rum impulsu. Vixerunt porro concorditer, quanquam fructus 

 matrimonii, id est, liberorum exsortes. Saltern adfirmat ipse 

 Lipsius (i), etsi de uxoris indole non laudabilia praadicentur; 

 at ille qui attentc de conjugio et cselibatu ad Theodorum 

 Leewium legerit, non beatum Lipsio genialera fuisse torum 

 putabit. Bina Socratis monita refert. Cselibes similes esse pis- 

 cibus, qui alludunt circum nassam et gestiunt inire; contra, 

 qui jam inclusi, exire : simile in matrimonio esse, quod am- 

 biunt liberi , damnant capti. Alterum , sciscitanti cuidam 

 uxorem annon duceret? utrumvis, inquit, feceris, poenitebit, 

 in quo oraculo concludit et ambiguum Leewium suae sen- 

 tentise, non vero lectorem relinquit (2). 



XIII. Colonise iiovem menses substitit : Taciturn primo 

 correctum et notas ad eum dedit : ibidem Antiquas lectiones 

 conscripsit. Inde in Iscanum suum secessit, animo destinato 

 ruris agere et tabernaculum vitae in quiete collocare. Bella ve- 

 tuerunt, Lovaniumque compulsus, ibi ex amicorum consilio 

 jam studiis paullo magis serio se dedit et titulnm etiam jure- 

 consulti publica sumpsit inauguratione (3) [i5j6]. Perpetuo 

 tamen a f'oro ac reipublica? procuratione abstinuit. Rebus pu- 

 blicis enim tirnidus absterrebat animus non Soloni haerentem, 

 in civilibus procellis qui singulos utrilibet parti palam adjici 

 jubebat. Quid haec inter literates, aiebat? patria periclitatur, 



(0 B. 161 a. 



(a) Lipsius, Epist. 3i , Cent. I. Miscell. B. 37 a. Bayle, diet. Bruckerus, 

 loco citato. 



(3) B. 161 b. 



