i6 DE J. LIPSII 



sed nemo eorum publicis fatis iter praecludet (i). Epistolicce 

 quccstiones tune lucem viderunt; et sub tempus Leges Regies et 

 Dccemvirales concinnatse, non famae tamen sed auditorum 

 gratia, quibus publice interpretatus est; itemque Livii quse- 

 dam. Interim catholicam fidem inter catholicos simulabat , 

 mox denuo mutandus. Mutabatur etiam reipublicie status, 

 inprimisque Bracbantia fluctuabat , ordinum foederatorum 

 copiis a Joanne Austria, apud Gemblacum profligatis. Musae 

 armorum strepitu pelluntur , atque inter coeteros Lipsius. 

 Lovanio miles regius imponitur; supellex Lipsiana, in ista 

 rerum flamma , prope ardet ; sed opportune Martinus-Anto- 

 nius Delrius , Joanni tune Austrio a cpnsiliis, idemque regiis 

 in castris judex, adfuit qui veteris arnici sui res, opes, libros 

 ac scripta, id est, vitam ipsam, ut noster nuncupat, perjculo 

 eriperet (2). 



XIV. Antuerpiam sese contulerat amicos visurus quos ibi 

 colebat plurimos , et hos inter Christophorum Plantinum 

 cujus contubernio et domo fruebatur; nee non postea, cubi- 

 culum in quo hospitari solebat Lipsianum adhuc indigetatum 

 est (3). Quoniam autem in Christophori , felicibus auspiciis , 

 nomen incidimus , pretium erit aliqua super typographo de 

 literis optime merito, auctorique arctissime juncto conjicere. 



Plantinus, natione Gallus, post casus varios Antuerpiam 

 sedem delegit, et mirum est a quibus initiis ad tantas opes 



(1) Epist, 87. Cent. I. Miscell. B. 29 a. 



(2) Cent. I. Miscell. ep. i4- 



(3) Celebris pictor Matth. Van Bree, in tabula ostendit Moreti conjtigem, 

 Plantini filiam quoe P. P. Rubenium ad Lipsium adducit. (Vid. Ann. du 

 Salon de Gand, 6 e liv. , pi. 24 > p. 53.) 



