a4 DE J. LIPSII 



XX. Risere philosophorum cohors, Lipsiumque senemnon 

 jam rude donatum, ad pugnam descendere aliqui coegerunt. 

 Sed parum certaminibus vitae supererat. Anno M. DC- VI. kal. 

 aprileis, e tussi, gravissimisque stillantis cerebri defluxioni- 

 bus, seger esse ccepit. Decubitaturus dixit : ad lectum, ad le- 

 thum(\}', morboque ingravescente, Leonardum Lessium, so- 

 cietatis Jesu Theologum, sibi perfamiliarem, advocavit : atque 

 in procurandis ritu christiano sacristotus fuit. Tandem X kal. 

 april. nocte media, anno aetatis nono et quinquagesimo, po- 

 nens caput, placide expiravit. Morienti prseter domesticos, 

 adfuere tres e societate Jesu sacerdotes, non victoriam cessuri, 

 et unus e sodalibus Franciscanis ; oculosque amici clausit 

 Nicolaus Oudartus, canonicus ac officialis Mechliniensis; hu- 

 merisque studiosorum Academiae certantibus, datus est, me- 

 diocripompa,utjusserat. Conditus fuit, sicut testamenti tabulis 

 mandarat, in aede sacra Franciscanorum sodalium, ante Vir- 

 ginis Deiparae arain, ad quam preces quotidie fundere solitus 

 erat. Inscriptionem vero tumulo inscribendam, quae nuric in 



Politiornm amator ille verborom 

 In brevia malnisset iacidece et syrtes 

 Quam dictionem protnlisse non rcclam , 

 Peccans in actn mimus ecce nt extreme 

 Hidetar et proscenia exnlat toto. 

 Nerope is virilem Tirgini dedit vestem 

 Tabulis sapremis ; marmori titulum inscribe : 

 In morte fecit Lipsins toloccismum . 



De Lipsii erga Mariam cultu V. Hippol. Marracci. Bibl.Mariana,P.I,pp. 807 

 et 842, De ipsa hac re lege quae dicant Casaubonus in epist. ad Scalig. 5i3, 

 p. 6i4, etin Casaubonian. , p. 6, et Crenius in aniraad. phil. , P. vn, p. i5. 



(r) Jacob, de Richebourcq, ultima verba factaque pliilos. Amst. 1721, 

 in-fol. p. 182 b. 



