VITA ET SCRIPTIS. 67 



anteponendum. Exemplo sit subtilissimus itemque luculen- 

 tissiinus dc Latino, P ronunciatione dialogus ; in quo non 

 video quid optimus quisque et acutissimus grammaticorum 

 requirere possit (i). Faucis non offensi maculis ita sensere 

 docti aliquot, et commentarii variorum in eandem materiam 

 ab Henr. Stephano ad dialogum adjecti sunt (2). 



LXI. Corrupts? pronunciationis altius a propagatione ser- 

 ii u ii i is petitur caussa, qui per Rornanum totum orbem. In- 

 cursus barbarorum etiam memorantur et Italica lingua quando 

 coeperit investigat auctor. Vocales subinde omnes latinis pluri- 

 sonas; easdem modulo et quantitate ancipites ait; illas primos 

 aflectus naturae exprimere, et plurimum moestos; quadrupli- 

 cem si ii in i u in litera E; literae I triplicem; O duplicem esse 

 et V quadruplicem; transitur inde ad diphthongos et conso- 

 nantes, inferius ad accentus ac tenores. Multis veteribus nt 

 Ciceroni, Fabio, Tacito, Agellio , Festo, Victovino, Augustino 

 cursim lux adfertur; adduntur notulae capitibus, et Lipsius, 

 Mureti auditor, tandem ait : Antea in Cimmeriorum tene- 

 bris mihi videbar, nunc per te subito in liquida et clara 

 aetheris illius luce (3). Litera Q bellum, Ramo signum tol- 

 lente, movit. Tumultus f'ugit noster utiti totus. 



LXII. In capite V Terentium Scaurum emendat Lipsius (4). 

 Morem geminandi vocales (sc. naata pro nata] improbatTe- 

 rentius his vocibus : Plurimum igitur per adjunctionem, ilia 

 videntur esse vitiosa, quod Attius geminatis vocalibus scribi 



(t) A. LXTII, b. 



(a) Niceron, T. XXIV, p. 124, vid. Bibl. Lipsianam. 



(3) A. 4ya b. Cap. aa. 



(4) A. 45o b. 



