VITA ET SCRIPTIS. 7 3 



[7] ILLUD Mini si veteri meo more expers factus essem in Ep. 

 Veritus, scilicet, fuit ne prorsus plebes censeretur si dixisset 

 Mud mirum et moris expers. 



[8] Sol meridies erat, pro meridies erat. Vid. Elect, lib. II. 

 C. 3. A. 3oa (i). 



Sic concludit T jpsiomastix : Ite nunc Lipsiani mei pueri 

 (quidni enim gratiam iis referam, qui Ciceronis studiososper 

 deridiculum Tullianos pueros vocare non dubitant) ite, in- 

 quam, et Lipsium extra omnem judiciorum aleam ponite,ut 

 quod ipse sibi non est ausus arrogare, quicquid ei vel per 

 somnium in mentem venit, id continue Delphis responsum 

 credere debeamus (2). 



LXVI. Non clementior fere Jos. Scaliger(3);aequior autem 

 Gregorius Majansius : Justus Lipsius in deliciis habendus 

 ob ingenii acumen , judicii praestantiam , eruditionis copiam 

 delectumque, stili venustatem et exquisitum ornatum. Verum 

 ut loquar cum G. J. Vossio (4) : nemo diffiteri posslt eum 

 moduni minime tenuisse in vocibus priscis, ut eruditioni ejus 

 non parum amplius debeant literce quam stili exemplo. Prae- 

 tereo adfectatas illas argutias, vocum similium aut ambiguarum 

 puerilem captationem, nimis conscissum dicendi genus, inter- 

 rogatiunculis scatens, obscuritatem studiosam : quae omnia 



(i) De St. Hist. , pp. no n4. 

 (a) Ib., P . 117. 



(3) La troisieme centurie d'epitres ne vaut rien. II a desappris a purler-, 



je ne sais quel latin c'est Lipsius fait autant d'etat du latin de Ciceron 



que je lais du latin de Lipse 5 il parlait fort bien latin en son jeune age 



6 le mechant latin que la centurie de ses epitres! Scaligeran. pp. ao3 ao5. 



(4) Lib. iv, Inst. Oral. , n 7 , c. b. 



10 



