8o DE J. LIPSII 



interpunctas clausulas in orationibus esse voluerunt. At 

 hoc vult Cicero veteres Rhetores voluisse non tarn notas li- 

 brariorum quam divisionem colorum et sententiarum spectari 

 interspirationibus, unde liquet eas notas non fuisse inusitatas. 

 Justus quidem Lipsius, in Epistola in qua de interpunctione 

 agit, prolato posteriore loco Ciceronis, et priore dissimulato ( i), 

 aiteum altroversum duci plenissime posse; quasi dicat veteres 

 ideo non usurpasse in clausulis interpuncta, ne ea potius 

 quam modum et modulum in verbis considerarent. Sed 

 Cicero non dixisset veteres noluisse interspirationes esse pro 

 interspunctionibus et notis librariorum, si nullae fuissent, sed 

 fuisse ignotas , nee interspirandi ulla habuisse eos indicia 

 praeter sententiam verborum et constructionis perfectionem (a). 



LXXIII. Seneca, ep. XL a : Nos etiamquum scribimus, inter- 

 pungere consuevimus. Haec M. Ant. Muretus et Justus Lip- 

 sius intelligunt de interpunctione post singula verba non 



nego ita persa?pe esse factum , idque ex veteribus monumentis 

 liquet, sed semper non puto. Cic. in Orat. pro Muraena C. XL 

 ubi de Jurisprudent \primum dignitas, in tarn tenui scientia, 

 quce potest esse? res enini sunt parvce, prope in singulis li* 

 teris, atquewTERPunc'nomvvsverborumoccupatfe. Adquaeverba 

 ita Lipsius in epistola inemorata : Locus alter dicat, juris in- 

 terpretes in minutis occupari, scrutari in contractibus, apices 

 literarum, et puncta verborum; quia nempe ambigua saepe 

 haec ista et ad anteriora aut sequentia ducenda. Id enim eve- 

 niebat in illis solitariis punctis. Quae verba, ut dixi, singula 

 non membra , aut sensus secernebant. Atque ex obmissione 



(i) Clausulas atque interpuncta verborum animae interclusio atque 

 angustiae spiritus adtulerunt. " 



(a) Clerici Ars Gritica. Londini, 1698 , p. 60 , P. m , i , c. 10. 



