86 iw- J LIP si i. 



sius virum amabat, et ingenium mirabatur. Sed quern fructum 

 ista materies, imo quam fidem habet? Acrior Lipsiana acies 

 erat quse istis hebetaretur. Nithardi, nepotis Carol! Magni , 

 historia beneficio Pithoei exstat, de dissentionibus filiorum 

 Ludovici Pii, ex qua juramentum quo concordiam inter se 

 sanciunt Ludovicus et Carolus promit noster (i). Turn addit : 

 Quis haec ceperit, nisi commodum interpretatio adjuncta in 



veteri germanica lingua Sed nee ea ipsa intelligenda, nisi 



composita inser se dent lucem,et interpretatione item nostra 

 addamus. Subinde qusedam quse abire ab hodierna lingua 

 videbantur ex Psalterio veteri, quod viderat apud Arnold. 

 Wachtendonckium (2), circa eadem tempora ilia scriptum, 

 eligit. Tandem ait, pluribus citatis auctoribus : Satis igitur 

 docui, et ante me alii, miscellas inter se linguas esse : nee 

 firmum id telum, quo de primatu pugnent. Etsi pariationes 

 aut originationes, quae Becanus adfert, quis s*pe sine indi- 

 gnatiuncula aut risu legat? vix hoc Heraclitus, si vivat, aut 

 Lucillianus ille Crassus?...Delectant, fateor , et inventse origi- 

 nationes, specie acuminis capiunt et detinent : sed non me 

 niniis. 



LXXX. Haec sana, tedepol; sed quis non celticae linguae 

 antiquissima vestigia undequaque subodoratur? quoad Be- 

 canum, multi sic senserunt. Jo. Scaliger ad Festum Pompeium : 

 Non possum non ridere nunquam legi majores nugas, 



(1) Leibnitz, T. VI, n P., p. i4i. Bullet, T. I, p. a3 sqq. /. B. de Roque- 

 fort, glossaire de la langue Romane. 



(2) In Catal. Lib. MSS Angl,. T. I, p. 2 55 a, Oxoniffi 1697, in-fol. legitur: 

 Glossse veteres Aleniannicae ex perantiqua Psalmorum theotica versione 

 eollectae a Justo Lipsio, n 6227, art. a, L, 



