VITA ET SCRIPTIS. 87 



imnquam insigniorem temeritatera vidi neque audivi cir- 

 culator Mosen reprehendit, quod nomina propria veterura 

 illorum patrum a gentilitia sua hebraea, non a cimbrica de- 

 ducat talia infinita habent ineptissimae illae origines, et 



tamen non desunt qui admirentur. Hoc unum adjiciam in 

 tanta mole libri, vix me reperisse quod verum esset, et licet 

 aliquid veri invenies, tamen id ejusmodi est, ut in ea alea 

 dicere possis eum aliquando ut vincat, assidue perdere. Cam- 

 denus in Anglia se Becani insaniam insanire nolle scribit. 

 Stephanus Guichardus, Gallus, vir eruditissimus, in Harmonia 

 etymologica linguarum, Becanum ut ridiculum, absurdum et 

 omniratione alienum,soevior pronunciavit. Ipse Vander Milii 

 quanquam celticam graecae et latinae anteriorem judicet, non 

 Becano assentit : Nisi, ait, insolenter me agere reliquarum 

 linguarum populi pronunciarent, belgicam meam soli hebraeae 

 nulli vero alii, aevo et antiquitate dicerem secundam. Hebraeam 

 enim libens ante cam poouciim. Neque enim mihi tarn petu- 

 lante splene esse liceat, ut velim intoleranrlum hoc oum Be- 

 cano jocari, atque linguae belgicae antiquitatis quoque palmam 

 pra? hebraea tribuere eamque genitricem non modo aliarum, 

 sed et ipsius hebraeae facere (i). Besnierus vero neminem 

 majori industria asgri somnia texisse quam Becanum fatetur (2). 



(i) P. 86, c. xx. Abr. Vander Milii lingua Belgica sive de linguae illius 

 communitate turn cum plerisque aliis, turn prsesertim cum latina, graeca , 

 persica, deque communitatis illius caussis ; turn de linguae illius origine et 

 per nationes quam plurimas diffusione , ut et de ejus praestantia. Ltigd. 

 Bat., 1612, in-4- 



(a) L'homme le plus ingenieux pour 1'erreur, et qui abuse de tout 

 son esprit et de si politesse, pour donner quelque couleur a ses visions. 

 Le P. Besnier. Disc, sur la science des Etymologies, en te"te du Diet, de 

 Menage. Paris, i6y4, in-fol., J. v. 



