204 DE J. LIPSII 



Angla, quantumvis benigne polliceatur , vereor ut praebeat se 

 totam. Mulier est, Scotum habet in latere, insidias in sinu : 

 nee velle earn scio, nee audere, nee posse. Regnum ipsum 

 ejus uber ac florens , sed breve tamen et arctum , et quod 

 impetu validum esse non negem, nescio an firmum ad Ion- 

 gum bellum. Jam augemus ipsi has difficultates mora et len- 

 titudine nostra ; per otium sedemus , disceptamus : et manum 

 linguamque ad auxilium vix exserimus , quum aqua nobis 

 tangat mentum. Denique si petimus : frigide, intricate, per- 

 plexis legibus petimus, et tanquam qui nolimus impetrare. 

 Et revera quidam nolunt. An ignota Regi illi aut Reginae 

 interna nostra vulnera sentis? Ambitionem acrem et avaritiam 

 quorundam ? Qui , ut draconea , circumplexi aureum hunc 

 Hesperidum hortum incumbunt, adeo eum non deserturi, ut 

 perire patriam a stirpe malint, quam imperium sibi aut prae- 

 dam a parte. Tamen ad Anglam , inquies , eunt prompte. Mihi 

 crede, non ut ilia plane pleneque imperet , sed ut per earn 

 ipsi. Arborem, inquam, hederse istae qiiaerunt, cui annexa et 

 innexa nequitia eorum serpat. Nee tamen base accusatio mea 

 in omnes convenit : veram earn in paucis esse, utinam vere 

 neges! Ecce querulam epistolam, et fortasse tibi lectu moles- 

 tarn, mihi pridem scriptu. Angor enim intimis sensibus, quum 

 haec cogito, et quum instantem florentissimse patriae ruinam 

 praecipio mente. Instat enim certe, nisi magnus ille Stabilitor 

 et Stator nos respicit, etc. IV Kal. jul. i585, ep. XXXVII". 

 Quoniam agebat detanto nostrsehistoriae momenta, auctorisque 

 Politicorum, in re tarn ardua baud despicienda erat opinio, hanc 

 fere integram exscripsimus epistolam , quod non erit fortasse 

 Lecturis inamoenum. In ep. XXXVIII in idem caput : Quod 

 vivemus , quod in patria sumus , debemus Anglis ; quid tamen 

 porro futurum sit, hsereo : quoniam multos video, qui im- 

 perium et progressum eorum tardant ex occulto. Quid , ma- 



