ao8 P J. LIPSII 



hanc sufficere ad omnes scriptiunculas suas una spongia eluen- 

 das. Sed nulla sporigiarum copia detestabilis haec simulatio 

 elui potest. De altera oratione de Duplici Concordia, de qua 

 ibi Lipsius agit, nihil dijudico, quum non viderim. Sed de 

 ilia multa mentio in epistolis ad Goldastum, et illani Tiguri 

 impressam ex epist. 18 , quae est Stuckii, apparet, et Goldas~ 

 turn fuisse auctorem editionis ex Epp. 3i , 33, 34 et sqq. 

 patet. 



Ex ep. CLXXVII" Theodoro Coornhertio (18 mart. i584), 

 discimus huic in mentem venisse consilium interpretandi 

 Constantiam ; jamque Plantinus manuscriptum codicem exs- 

 pectabat. Vid. App. ad an. 1691. 



De Gellio in CCX : Carrionem jamdiu audio Lutetiae esse, 

 et Gellium dare. Giffanius qui feret? Quanquam et is suum 

 jam edit et specimen vidi. Mihi dudum paratus ad editionem 

 is scriptor. Fateor libere ; sola verecundia me tenuit, ne occu- 

 parem, in quo alii sitas babebant suas opes. XV kal. jun. i584- 



Epist. D XXXII* abdicat publicum docendi munus. Inscri- 

 bitur Nob. et Ampliss. Curatoribus Academise Lugdunensis, 

 MagnificisacPrudentissimis consulibus, postr. kal. jun. MDXCI. 

 Epist. DXXXIV" iisdemivit. Hsecest responsoriaadCuratorum 

 et Consulum , quae reperiri non potuit , sed qua rogaverant , 

 ut mutaret propositum Lipsius. Certe nunquam tarn commoti 

 fuere Academise et urbis prsefecti, quam hoc casu. Quod et 

 inde patet, quod in consessu eorum mandatum fuerit, Douzam 

 et Pelrum Adriani WSerfium, consulem, ad Olden-Barneveldium 

 legare, qui consilium ejus hac in re peterent; et quum rediis- 

 sent, et omnis spes Lipsii recuperandi nondum praecisa ipsis 

 vjderetur, decreverunt nondum ipsi missionis tabulas dare, 



