VITA ET SCRIPTIS. i35 



Inter dotes quas forte Bclgis natura denegavit, non est philo- 

 sophandi facultas adnumeranda. Nam quum mens hominum 

 universa veluti orbis prope dividatur, temperatas zonas Bel- 

 garum tenet ingenium , adeo ut nee caeco fervore sestuet , nee 

 f'rigore torpeat, mobile, rerum capax,sed in audendo prudens, 

 in festinando incedens eodem fere quo, festis diebus, more 

 matrona moveri jubetur. Itaque quibus summas cogitationes 

 complectens, per meditationis auras aquilino remigio tranat, 

 igneis viribus consociat judicium , quod attente sublimia 

 inspicere absque vertigine queat, non specie, non spatio 

 deceptum. Illam vero philosophandi facultatem in Belgis 

 sopor urgebat quum , quinto decimo incipiente sseculo , 

 Lovanii liancce Academiam Joannes , nomine IV , Dux Brac- 

 bantiae instituit , ob id unum laudandus princeps , quamvis 

 laus Engilberto Nassavio , institutionis auctori jure debeatur , 

 quasi literarum posituri sedem, posteaque discordibus armis 

 eversam restituturi Nassavii essent. Tune dialectice totius 

 philosophioe solium usurpaverat, nugis canoris sesquipedali- 

 busque verbis gaudens. Renascentibus literis ingenium , praeter 

 naturae consuetudinem , Phantasiae ludis Rationis opera , 

 vix nido egressum , prretulerat , sed , recto deturbatum cursu , 

 argutias pro veritate captavit et circa vilem patulumque orbem 

 haesit, pedem efferre impotens. In verba Aristotelis vix intel- 

 lecti jurabant, cujus scripta non ab Arabibus primum accepta, 

 ut plerique conjectant, versiones latinae turpiter corrupere. 

 Principio legebatur in scholis : deinceps locum ceperunt pro- 

 fessorum commentationes discipulis dictatae , non probante 

 Petro Blesensi , qui h unc modum studiis profuturum negabat ( i ). 



(i) Grevier, Histoirc-de 1'Universite de Paris. Paris, 1761, in-ra , T. I , 

 p. aai. 



