148 DE J. LIPSII 



CXXVIII. Sic contra reposuit Muretus : Redit ad te Lip- 

 sius tuus, et redit magno meo dolore. Ita enim me devinxit 

 sibi praestantia ingenii et doctrinse , integritate morum , suavi- 

 tate sermonis ac consuetudinis suse , ut , eo discedente , a me- 

 met ipso avelli viderer. Felicem te, Cornell , cujus ex disciplina 

 adolescens tarn rari exempli prodiit. Equidem antea et magni 

 faciebam te ex scriptis tuis , et amabam pro judicio , quod 

 amantissime de emendatis a me Terentii fabulis feceras. Nunc 

 vero mihi crede , tanta accessio propter Lipsium facta est , et 

 ad opinionem de te et ad amorem erga te meum, nihil ut 

 magis cupiam , quam occasionem mihi aliquam dari declarandi 

 tibi re et factis, quanti apud me sis, etc. Rome, III Non. 

 April., 1670 (i). 



CXXIX. Turn libros veteres comparavit Lipsius, ut melior 

 illustriorque per eum prodiret Tacitus (2) , et in patriam re- 

 dux curas publicavit, non sine Mureti jurgiis qui in Varia- 

 rum Lectionum libro XI, i, ita loquitur : Multa jam pridem 

 notaveram in C. Cornelium Taciturn , eaque ut soleo , cum 

 amicis pluribus communicaveram : cogitabamque eum, si da- 

 retur occasio, edere a multis, studio atque opera mea, erro- 

 rum maculis vindicatum , sed dum diem ex die duco , exspec- 

 tans ejus quod ammo conceperam efficiendi atque exsequendi 

 maturitatem, ecce tibi (Hippolyto Estensi S. R. E. . Cardinali ) 

 Justus Lipsius adolescens eleganti ingenio prseditus, mihique 

 dum Romae fuit, perfamiliaris, tarn diu sibi cunctandum esse 

 non putavit. Sed quum ipse quoque ex veteribus libris , quos 

 hie nactus erat multa correxisset, nonnulla ctiam acute et 

 ingeniose excogitasset , Taciti libros a se emendates et illus- 



(1) Op. Tom. II, p. 98. 



(2) E. Adlocutio iterata et novissima. 



