VITA ET SCRIPTIS. i4 



tratos publicavit. Qui quum ad me perlati essent, eosque una 

 ego et Gibertus Oddus perusinus, quocum ego ante hos 

 duodecim annos Taciturn totum diligenter evolveram, curiose 

 cum eo, qui turn a me emendatus erat, conferre ac conten- 

 dere ccepissemus,deprehendimusita ssepe incurrisseutrumque 

 nostrum in eadem vestigia, ut, qui rem non nosset, pleraque 

 sumpsisse alterum ab altero suspicaretur. Quam tamen suspi- 

 cionem et a me, si nihil aliud , temporum ratio facile amolitur, 

 neque cadere in Lipsium sinit fides ipsius ac probitas; qua 

 ille non minus quam ingenio excellit. Gavisus sum adolescenti, 

 cujus ego crescenti gloriae plurimum faveo , tantam exstitisse 

 mecum his quoque in rebus consensionem ac judicii simili- 

 tudinem , et tamen pauca qusedam in quorum nonnullis non 

 prorsus mihi cum illo convenit subjicienda duxi , non tarn cer- 

 tandi studio, quam propter amorem , ut ait vetus poe'ta (i). 



CXXX. Haec autem Lipsio Muretus Scripsit : Si 



quid mihi apud te fidei est, Lipsi,nemo usque adhuc librum 

 meumcumtuocontulit, et contulere multi ac clari viri, quin 

 obstupuerit. Verba eadem non sunt, neque ego hoc unquam 

 aut dixi , aut scripsi : caetera quidem ita similia , ut non lac 

 lacti. Et negas te a me quicquam accepisse , praeter unum , aut 

 alterum locum, in quibus etiam ais factam a te mentionem 

 mei. Quid ego nunc dicam ? Non libet tecum ullam contentio- 

 nem suscipere : non si mihi Juppiter auctor spondeat supe- 

 riorem me fore. Sed tamen tu me non nisi semel nominasti : 

 sed piget super re tarn tenui plura. Qujeso, obtestorque te 

 ut in ilia capitis primi praefatione , quicquid est quod in de- 

 teriorem partem accipi posse videatur, mutes , corrigas, deleas. 

 Potes has meas literas Plantino ostendere : ex quibus intelli- 



(i) M. A. Muret. Opp. Tom. Ill , pp. 270 271. 



