i5o DE J. LIPSII 



gat , mihi id non tantum volenti , sed cupienti atque exoptanti 

 fore. Nihil enim merer! velim, ut te amicum habere desinam 

 aut vero ulla ex parte minus mihi amicum esse suspicer. Di- 

 ces : cur id ipse non facis ? Non tarn facili cuilibet detegerem 

 arcana mea. Sed tu me jam pridem nosti , quam sim in hoc 

 toto genere pa9u;/.o?. Ne vivam, Lipsi, si hujus capitis ullum 

 penes me exemplar habeo, hoc alius non ita facili crederet, 

 te , qui quam sim (u<ioirovo; nosti , crediturum esse confido. 

 Iterum te etiam atque iterum oro ut quicquid asperius dic- 

 tum videbitur, mitiges. Reliquos libros quos jam missurus 

 eram ad Plantinum , tune demummittam, quum istuc quod te 

 rogo , a te prsestitum esse cognovero. Interea ama me et certo 

 tibi persuade te a me amari. Romae, non. Sept., 1676 (i). 



CXXXI. In epistolis una cxstat, cui quidem adscriptus an- 

 nus, nescio an recte i58i , ubi Lipsius ait : Ita adolescens 

 judicavi , ita nunc , consensum quendam esse conspirantis 

 judicii nostri et naturae , qui ad conjunctionem , quseso te , 

 valeat , non ad aemulationem , aut , quod pudet me dicere , 

 simultatem. Et fuere tamen improbi homines , qui id spera- 

 rent, etc. (2). Cum his conferenda est epistola ad Bensium 

 (non melius, credo, sub anno i584 posita), M. Antonium 

 Muretum amo, aestimoque. Minus prompte id ostendo, quia 

 multa in me ab illo non arnica. Quo meo merito? Taciturn 

 edidi, quid ergo Pan illius? quae hie injuria est, si campum 

 euiidem famae decurri sine fraude (3)? etc. Absitigitur,pro- 

 cul absit ista injuriosa plagii accusatio, et si vere plagiarium 

 Lipsium fuisse tenent , fateantur autem ilium pseudo-Amphi- 

 truoni Terentiano similem qui domus alien* dominus erat. 



(1) Muret. Op. Tom. II, p. 3/fi. 



(2) B. 4i.b. 



(3) Ib. a. 



