VITA ET SCRIPTIS. i5i 



CXXXII. Ab ineunte aetate dilexit atque admiratus est , ex 

 omnibus auctoribus plurimum , Cornelium Taciturn ; ut pote 

 qui omnino in illud dicendi genus, cui non absit quicquam 

 neque supersit , natura ferebatur ; quern usque eo in amoribus 

 habuit, ut ad verbum edisceret. Audivit Erythrseus, de eo, 

 qui sermoni se interfuisse narrabat , in Germania , quum esset 

 apud principem, nescio quern virum, ac die quodam injice- 

 retur mentio de Tacito , gloriantem Lipsium dixisse , se au- 

 reum illud volumen adeo memoria comprehensum habere , 

 ut nihil ex ea unquam exciderit ; qui etiam sponsionem laces- 

 sivit , ni ita esset ut diceret. Atque agite , inquit , statue hie 

 aliquem cum pugione , ac si , Cornelium totum recitans , 

 verbum unum peccavero, nonrecuso quin eo me ille pugione 

 confodiat, ac sponte jugulum vel pectus, quod ferire possit, 

 aperiam (i). Quae jactatio ridetur ad notas Menkenii in 

 Doctorurn CJiarlatanariam (2). 



CXXXIII. Codicibus f^aticanis pluribus usus est Lipsius 

 et Farnesiano quern se beneficio Fulvii Ursini adeptum refert 

 et ad A. XH, 36, Romanum dicit; laudat interdum codicem 

 Hispanum , qui fuit Covarruvise , ICti clarissimi. Idem etiam 

 mentionem facit Codicis Sambuci , quern a se consultum di- 

 cit super aliquo loco, quum Vindobonae esset, ad H. n, a3. 

 Ante Lipsium nobilis fuit ille Budensis codex, e bibliotheca 

 Corvini Regis , quo usus est Rhenanus. Lipsius contra ad 

 A. XIH, a5, non optimee notse fuisse censet; J. Gronovius 

 etiam recentem et interpolatum , ad A. xi, 18. Post Lipsium 

 nemo e Taciti editoribus codice scripto usus est, secundum 

 Efnestum, ante Theod. Ryckium. Is codicem habuit eum, 



(i) J. N. Erythr. p. 544. 



(a) Charl. ties sav. p. 34, n. 35. 



