1'RIJS VAN 1811. 9 



Het Yzer maakt met de zwavel twee verzwavelingen , die 

 overeenstemmen met zyne twee graden van oxidatie, en eene 

 derde, die overeenstemt met een yzeroxidc, waarvan een on- 

 verbonden bestaan tot hier toe nog niet bekend is. Daaren- 

 boven eene andere verzwaveling die zich onder ontwikkeling 

 van een holder licht voordoet, wanneer men op eene even- 

 redigheid wit geloeijend yzervylzel eene evenredigheid grof 

 gestooten zwavel strooit. Haar kenmerk is van zich in slap 

 zwavelzuur op te lossen onder ontwikkeling van waterstofgaz 

 en in den zelfden tyd ook van gezwaveld waterstofgaz, eene 

 verscheidenheid van aantrekbare yzerkies schynt aan deze 

 zamenstelling te beantwoorden. 



De eerste verzwaveling van het yser die beantwoordt aan 

 het eerste oxide van dit metaal is te zamengesteld nit i5 dee- 

 len zwavel met 2,5 deelen yzer. Het is eene breekbare zelf- 

 standigheid, van eene gryze kleur hebbende eenen metallis- 

 chen glans; men vindt haar in de natuur en is in de bergstof- 

 kunde bekend onder den naam van aantrekbare yzerkies, de 

 welke de eigenschap bezit van door de magneet aantrekbaar 

 te zyn, en van zelf magnetisch te kunnen worden. Ook kan 

 men dezclve bekomen op eene konstmatige wyze , wanneer 

 men zwavel en yzer te zamen smelt in de bovengenoemde 

 evenredigheid ; gelyk ook met het natuurlyk gezwaveld yzer 

 het gene men alleenelyk yzerkies noemt, en waarvan wy da- 

 delyk zullen spreken , in geslote vaten door het vuur onder 

 te verzwavelen. Deze ecnvoudige verzwaveling wordt altyd 

 voortgebragt, hoedanig ook de hoeveelheid der zwavel zy, 

 met welke men haar door het vuur behandelt, want om de- 

 zelfdc oorzaak , waarom de onaantrekbare kies, zich in aan- 

 trekbare kies en zwavel verdeelt, is de zwavel altyd ver- 

 vluchtigd. Men bekomt haar insgelyks, wanneer men in het 

 Tom. 111. 3 



