PRIJS VAN i8ar. 67 



kunnen niet dan in een klyn getal bestaan , dewyl de oxiden 

 waarvan de metalen brandbare kragt genoeg . hebben om 

 hunne zuurstof niet toe te laten eene gevorderde vereeniging 

 aan te gaan met de waterstof van het gezwaveld waterstofgaz, 

 niet tegenstaande de warmtestof waar van dezelve voorzien 

 is ; het zyn dus natuurlyk die genen waar van de zuren de 

 oxiden genoegzaam kunnen vast houden om haar niet aan 

 het gezwaveld waterstofgaz over te laten. Men kan ten hoog- 

 sten onder him getal rekenen de oxiden van Bruinsteen, van 

 Kobalt, van Nickel, van Zink en van geoxiduleerd Yzer. De 

 andere metalen vormen alle begonne vereenigingen die min 

 of meer voortgang hebben , volgens de digtheid van de zuur- 

 stof , tusschen dit zamenstellend deel van het oxide en de 

 waterstof in het gezwaveld waterstofgaz ; en deze ligchamen , in 

 plaats van waterstoffige-verzwavelingen, zyn zuur-stofaartige- 

 waterstoffige-verzwavelingen van metalen ; haar kenteeken 

 is van door de zuren, in de koude, niet ontleedbaar te zyn. 





 Men bekomt die van het bruinsteen en het yzer wanneer 



men eene mengeling van gelyke evenredigheden verdeeld 

 metaal en gepoederde zwavel, met water bevochtigt : het 

 metaal neemt de zuurstof en de zwavel de waterstof. De 

 tweede oxiden zouden haar niet kunnen daarstellen dewyl 

 de zouten van alle door het vreije gezwaveld waterstofgaz 

 nedergeploft worden. 



Daar de waterstoffige verzwavelingen van het bruinsteen 

 en van het yzer, door den ommiddelyken weg bereid of door ' 

 nederploffing bekomen, door de zwakke zuren niet ontleedbaar 

 zyn, ten zy in eene sterke en langdurige warmte, moet men bes- 

 luiten , dat in deze zamenstellingen insgelyks een beginzel van 



