4 INLEIDING. 



gemeente vormden alle te zamen 66n ligchaam, zij waren zoo 

 vele gedeelten van een geheel naauw in elkander gevoegd, zij 

 maakten slechts n' persoon uit (persona moralis) onder den 

 naam van communia bekend, welk denkbeeldig persoon door 

 middel van eenen magistraat of eenige magistraten bij voorko- 

 mende gelegenheden werd vertegenwoordigd. 



Deze bezworene vereeniging, door de stedelingen aangegaan, 

 maakt het eigenaardige van eene gemeente uit ('). Het is aan 

 haar, dat men deze voornamelijk erkent, en onderscheidt van 

 die steden, aan welke het gemeenteregt niet was geschonken 

 geworden. 



Uitdrukkelijk vindt men meestal in de charters van dit ver- 

 bond of verdrag van vereeniging gewag gemaakt ("), onder de 

 benaming van communitas, communia, communio, zoo dat 

 het aantreffen dezer woorden in de oude gedenkstukken, welke 

 tot ons gekomen zijn, het grootste vermoeden oplevert van het 

 daarzijn eener gemeente. 



Somtijds echter komt het woord communio, hoe zeldzaam 

 ook, in oude geschriften voor, zonder dat wij aan hetzelve het 

 denkbeeld mogen hechten van het op dien tijd reeds aanwezig 

 zijn van eene wettig gevestigde gemeente. Zoo was in het jaar 

 1161, te Triers, een verbond, onder den naam van communio, 



(*) Zie Lettres sur I'histoire de France, pour servir d' introduction a I 'etude de cette 

 histoire, par Augustin Thierry. Paris, 1827, pag. 220. 



(") Tom. XI, pag. 241 , 220 et 238 des Ordonnances des rois de France. Unitersi 



homines infra mtirum civitatis commemorantes communiam jurent ; qui coin- 



muniam juraverit, etc. 



