DER GEMEENTEN. 39 



III. Van de onderdrukkingen, aan welke de stedelingen zich 



vonden blootgesleld. 



Was welvaart reeds vroegtijdig het deel Tan den Vlaamschen 

 stedeling, zoo mocst dezelve echter in de onrustige tijden der 

 middeleeuwen het lokaas worden, naar hetwelk roofzucht des- 

 zelfs klaauwen uitstrekte. 



Gelijk in Frankrijk, waarvan het een deel uitmaakte, ja met 

 hetwelk het in zoo vele opzigten zoo naauw was verbonden, zoo 

 ook waren in Vlaanderen de landheeren, in sterke kasteelen 

 wonende, en omringd door een aantal in den strijd geharde 

 mannen, dikwijls de geessel des volks. 



De landbewoners, de burgers in de steden ondervonden maar 

 al te veel hunne dwingelandij. 



De eene willekeurige schatting of liever afpersing verving de 

 andere. 



De veiligheid der wegen, zoo noodzakelijk tot het drijveii 

 van elken tak van handel, ja zonder welke deze niet kan be- 

 staan, werd belemmerd, daar de edelman zich meermalen niet 

 ontzag aan het hoofd zijner gewapende dienaren openbaren roof 

 te plegen. 



En watnoghet ergste was, zij welke alzoo handelden, waren 

 mecst diegene, welke in hun landsheerlijk gebied de uitoefening 

 des regts bezaten. 



Waar was nu geregtigheid te vinden voor den onderdrukten 

 burger? Wanneer hij het al dorst wagen zich over de willekeur 

 tebeklagen, met welke men handelde, vond hij maar al te dik- 

 wijls in den regter den roover weder, welke hem had uitgeschud. 



