\ 



64 OVER HET STELSEL. 



In zijn Wapen-Martijn bewonderen wij vooral den mensch 

 welke van eene bekrompene denkwijze zich ontdoende, met 

 verontwaardiging de dwalingen zijner tijdgenoten aantoont en 

 bestraft. 



Want van welke eene gemoedsveredeling bij den dichter, 

 getuigen niet versen als doze : 



Nu es d'een edel dander vri, 

 Die derde Eygbin, man daarby, 

 Van waer quam deze name? 

 Nu seyt men tot den dorper fi! 

 Gane weg! God onteere di! 

 Du Lisle der wereld scame! 

 Die edel hevet al t'ghecri 

 Men seyt, willecome ghi! 

 Dat doet, dat ic vergrame : 

 Want het dunct mi ontame ('). 



Terwijl hij op eene andere plaats betoogt, dat deugd den 

 waren adel maakt, zingende : 



Mij en roect, wien droect of wan, 

 Daer trouwe ende doghel es an ; 

 Ende reyne es van zeden : 

 Uit wat lande dat hi ran 

 Dien ic der name gan 

 Van gherechte edelheden 

 Al vercoft men sulcken man 

 Nijeman hem ghcroven en can 

 Synre doghetachlicheden ( J ). 



(') FTapen-Martyn , M.S., I"' boek, v. 473 485. 

 (>) Wapen-Martyn, I fle b., v. BS1 560. 



