OVER DE MUNTEN. 9 



Hoe langcn tijd echter ook eenige voorname steden tegen- 

 stand mogten bieden, en weigerig blijven, om zich aan dezen 

 maatregel te onderwerpen, deszelfs aanneming kwam evenwel 

 ten laatste tot stand. Doch alle de vroeger opgerezene bedenke- 

 lijkheden lieten wel voorshands vermoeden, dat deze evaluatie 

 van geen langen duur zoude zijn. Reeds in 1491 hadden de Staten 

 dezer landen, te Mechelen in april van dat jaar vergaderd, aan 

 Maximiliaan vertoond en te kennen gegeven, dat de voors. 

 ordonnanlien (van 1489) niet wel onderhoudelijk emcaren, 

 en het meer oorbaar en profijt icezen zoude , eenige verhooging 

 (zoo als van don Andries Guld-en, bevorens twintig stuivers , 

 op vier en twintig stuwers , en alle andere munten naar even- 

 redigkeid) in te voeren. Aan welke billijke eischen door hem 



van diergelijke schijnbnnr geringe onrz.ik.cn. In de Excellente chronik? van Vlaan- 

 'li n n , lezen wij op fol. 83 : 



Int jaer ons Keren xm c ende XIH in landt van Vlaendren was eene grote be- 

 roerte onirae die nyeuwe munte. Die heren stelden voort, in Vlaendren , ende wil- 

 > den heyndelycken , dat men aen "i gout verliescn soude den derden penninc, ende 

 dat men aen 't selveren ghdt verliesen soude den vierden penninc, ende hier was 

 't ghemecnte yegen , want si en wilden soe vele niet verliesen , maer si consun- 

 teerden wel te verliesene den zesden penninc, maer anders niet. Ende hier omme 

 so liep 't vole te Ghendt in die wapene, ende die wevers lieten haer were staen. 

 Ende aldus in die wapen staende, so seyden si, dat si wilden gaen soucken die 

 upstelders van desen. Ende daer sloeghen sy doot den voorschepene van Ghendt 

 Daniel Van Zererne, den overdckene Van Boele ende Joos Hazebyt, ende doe 

 ghinghen si soucken meester Heyndrick Huytenhore , den thoonre van Ghendt, 

 'i ende Jan die Grave , die welcke si niet thuys en vonden , manr waren ghevloden 

 huyt Ghendt. Doen ghinghen sy broken haerlicder huysen ende namen haerlieder 

 goet. Dit ghcviel in ougst op S'-Clare dach. Waarbij een andere en latere Chro- 

 nijk ran Vlaanderen (II, 230), nog voegt : Sy door-braken de poorten der prin- 

 cclycke gevangenis en gaven vrydom aen alle die in egtenis waercn. 



Tom. X. 2 



