

OVER DE MUNTEN. 31 



stellcrs der ordonnantie van den j are 1633, tot gclijke einden, 

 hebben gebezigd. Ik heb overzulks , en op dat men een meer 

 algemeen overzigt zoude kunnen maken, gemeend, bij elke 

 inn ii i , waar zulks te passe komt, die afwijking te moeten 

 vermelden. 



Eene andere bedenking, welke ik niet stilzwijgend mag 

 voorbijgaan, betreft de onnaauwkeurigheid , die in eenige munt- 

 boeken plaals vindt. En het is in geenen deele om de waarde 

 der beeldenaars van 1627 en 1633 te verkleinen, of in ver- 

 denking te brengen, dat ik thans met een enkel woord spreke 

 over een in beide opgenoemden Dukaat van Oostvriesland , 

 die eigenlijk een van FTestvriesland is, en gewag make van den 

 Arnoldus Gulden, die aldaar onder de Klemmerguldens eene 

 plaats heeft gevonden. In de benaming ook heeft men niet 

 altijd denzelfden gang gehouden : de dubbele Karolus ( drie 

 Rtuivers penning} heet in 1627 Reaal en wordt in 1633 een 

 stuk van 6 grooten genoemd. Zoo heet de helft van het laatst- 

 gemelde geldstuk , de penning van drie grooten, in de ordon- 

 nantie van Leycester (1586) halve Vliesen, die, mijns wetens, 

 niet bestaan heeft, doch tot welke benaming men waarschijnlijk 

 isverleidgeworden, doordien de meergedachte dubbele Karolus 

 werd bevolen te munten tot eene waarde, gelijk staande met 

 die, welke aan de silveren Vliezen was toegewezen. Gaarne 

 vergeef ik het den Franschen, dat zij in drie hunner muntor- 

 donnantien, van den jare 1575, ISjunij 1577 en September 

 1577, een Daalder van ffamel ( Muntboek 1580, bl. 337, n 1 ), 

 als een van Amesterdame doen voorkomen; maar ik gevoel eene 

 on willigheid j als ik elders, in drie achtereenvolgende evalua- 



