110 OVER DE MUNTEN. 



warden tot den loop en gang. Ik heb derhalve ook van geen 

 Angelotten van de abdisse van Thor, van Brederode, en andere 

 dergelijke heeren en vromcen, schoon zij ook van elders het 

 regt ontleend hadden om raunt te slaan, noch omtrent zoo 

 vele hunner Kroonen, Dukalen en andere soorten van goud 

 geld mogen spreken, dewijl bovendien alle deze geldstukken 

 bij onderscheidene muntplacaten verboden zijn geweest. 



Was, gelijk wij bereids gezien hebben, het getal der gouden 

 geldspecien groot, niet minder was ook dat der zilveren , 

 welke sedert den aanvang der zestiende eeuw, tot op het 

 einde der regering van Albertus en Isabella door de bevoegde 

 magt tot den rondgang werd toegelaten. Bij de opnoeming 

 derzelve wil ik, gelijk bevorens gezegd is, de onderscheiding 

 in acht nemen van dezelve te verdeelen in grof geld en paye- 

 ment; onder de laatste specien de zulke begrijpende, welke 

 tot en beneden eene waarde van zes stuivers geslagen zijn, 

 en geen gedeelte uitmaken van grootere stukken of grof geld. 

 Met opzigt der vreemde geldspecien zal ik deze onderscheiding 

 echter niet in acht nemen ('). 



De Joachims, duitsche , Rijks of vreemde daalders , ten 

 gewigte van 19 engels en ter gehalte van 10 penn. 16 gr. 



(i) Vermits het goud naar evenredigheid meer in prijs steigerde dan het zilver, 

 waren er ook mindere voorzieningen omtrent het zilveren geld noodig, hetgeen , 

 trouwens , mede in den aard der zake ligt. Ik haal derhalve in dit opzigt alleen die 

 ordonnantien aan , bij welke de zilveren specien verhoogd werden of veranderin- 

 gen ondergingen. Ook behoef ik het naauwlijks aan te merken , hoe moeijelijk het 

 dikwijls is , het gewigt en de gehalte der payementen op te maken. 



