118 OVER DE MUNTEN. 



onderscheid niet later gevonden ; de fransche Dousains staan in 

 1520 bepaald tot 10 penn. tournoois, waarvan de twaalf eenen 

 stuiver uitmaken. Bij de cours van 1525 konden de goede we- 

 derom gaan voor twee grooten, hetwelk bij den eersten ter- 

 mijn van 1526 vernieuwd zijnde, in den tweeden op 40 mijten 

 werd terug gebragt. Yermits er echter zoo veel slechte onder 

 gevonden werden, had zulks een algemeen verbod ten gevolge 

 in de evaluatie van den jare 1531, hetwelk bij de zetting van 

 1539 * in zoo verre werd opgeheven, dat de gave en goede voor 

 40 mijten konden loop hebben, na dat zij evenwel bij de provi- 

 sionele tolerantie in datzelfde jaar op 42 mijten stonden. Toen 

 er echter andere nieuwe en slechter Stuivers ingevoerd en in 

 omloop gebragt werden, gelastte Keizer Karel, bij publicatie 

 van 7 november 1541 , dat deze niet hooger dan tot 36 Vlaamsche 

 mijten of 1 f groot mogten worden uitgegeven, blijvende intus- 

 schen de oude mits zuiver, gaaf en goed op 't gezigt, tot 40 mijten 

 bepaald ('). Van toen af tot aan den 29 sten maart 1549 bleef deze 

 raming voortduren en schijnt er geene belangrijke bijzonderheid 

 daaromtrent meer te hebben plaats gehad; doch op dat tijdstip 

 vaardigde genoemde Keizer een verbod uit tegen alle fransche 

 Blanken of Stuivers ('). 



Dan in de evaluatie van 1576 komen ons andermsml fransche 

 Stuivers tot 9 penningen en fransche stukken van 11 penningen 

 tot 10 penningen voor, om loop te hebben van Lichtmisse tot 



(') PI. riaand. 1, S02. 



(>) Plac. Geld., I , -48. Friesch PI., Ill, 159. 



