OVER DE MUNTEN. 139 



bcpaald op 10 penn. 17 tot 12 gr. voor de dubbele; 5 penn. 16 

 tot 11 grein voor de enkele; en 4 penn. 6 groin voor de halve 

 Stuivers ('). 



De prijzen dezer geldstukken staan in 1499 tot in 1525,tegen 

 2 f groot ('); in 1525, 2 \ groot; in den eersten termijn van 1526, 

 op 2 grooten 18 mijten; in den tweeden wederom 2* grooten, 

 en bleven daarop een' geruimen tijd, want zij hadden reeds veel 

 door slijting als anderzins verloren. Men ontmoet ze weder in 

 1573, waar de dubbele stuivers stukken van Vijfgroot genoemd 

 worden, tot 2$ groot, of elf duiten, in 1577, twaalf duiten, in 

 1579% op 1 J Stuiver, en in 1579 d , twee stuivers min een negen- 

 manneken. 



Slaan wij andermaal het oog naar de afbeelding van dit geld- 

 stuk in het muntboek van 1544; zoo zien wij er nevens gesteld, 

 deze penning doet een Braspenning , en juist deze uitdrukking 

 heeft anderen verleid, om ook die munt stout weg eenen Braspen- 

 ning te noemen, even gelijk de dubbele en halve Stuivers, dub- 

 bele en halve Braspenning en Vijfduits. Geen wonder derhalve , 

 dat Heylen, in datzelfde verkeerde begrip, ook meent, dat er 

 door Karel van Bourgondien Braspenningen zouden gemunt 

 zijn ( 3 ). Maar ik meen genoegzaam te hebben bewezen, dat het 

 niets meer noch minder waren, dan de stukken van twee Grooten 



(i) PI. riaand. , HI , 557 , 567 , 570. 



( ') Kortheidshalve spreck ik alleen van den cnkclcn Stuiver; de meerdere en mm- 

 dere declen staan naar evenredigheid. 



( 3 ) Aid. , bl. 53. Deie schrijver vermeldt ook niets van de dubbele Stuivers van 

 Philips, immers komt er (bl. 48) geen opgaaf van voor. Hij geeft er echter wel op 

 van Karel, Zie hem voorts van bl. 42 55. 



