(a. ) 



I in-run I , multo plura exposuit, et sic quidem exposuit, ut vel lectionis 

 copiara ac varietatem , vel adorngtionis et connexionis seriem ac ratio- 

 iifin. vel judicii nemini mancipati suisque viribus de summa rei decer- 

 nere vindicantis , maturitatem et constantiam spectantes , non juvenis , 

 ad carceres curriculi Academic! constituti, sed veterani cujusquam opus 

 perlustrare nobis videremur. Quapropter uuanimi conseusu nostrarum 

 esse partium duximus, illi palmam adjudicare. 



Aperta schedula, quee pariter atque ipsa commentatio hisce verbis 

 inscripta erat: M.anibus carissimi patris , nuper vita functi sacrum, 

 auctorem prodidit Leopoldum-Henricum-Josephum Herden, Mechli- 

 niensein , in Academia Gandavensi Scientiarum Mathematico-Physicarum 

 et Philosophise Naturalis Candidatum , altera jam laurea insignem , qui 

 instituto examine, persoriam auctoris ita tuitus est, ut ne levissimam 

 quidem dubii umbram Facultati reh'nqueret. 



Superioribus jam inde anuis preemio nobilitatus , denuo , doctissime 

 Herden, nee infeliciori conatu palmam praeripuisti. Trado tibi iterati 

 triumphi monumentum , ex animo vovens , ut acuat tuam industriam 

 simulque te excitet ad nova eaque grandia in scientiis, quas amplexus 

 es, tentanda. 



Vos autem , cseteri commilitones , qui necdum in palsestram descendistis , 

 vel quibns hoc anno res minus ex voto successit, alacri animo ad sub- 

 sequens certamen litterarium vos accingite. His enim studiis formabuntur 

 vestri animi ad laboris constantiam atque interiorem rerum investigatio- 

 nem. Neque ipsis etiam victis in tah' certamine deest sua merces, quae 

 ex perutili virium exercitatione et optimorum conatuum conscientia 

 enascitur. Agile ergo , juvenes ; en ! Rursus laudis aperitur stadium , 

 denuo palma in medio ponitur: instantis autem concursus hae proponun- 

 tur quaestiones (7). 



Sic tandem magistratu meo feliciter functus, supremum Academiae 

 munus tibi, Clarissime Collega Raoul, lubens cedo : trado tibi fasces 

 rectorios, confidens eosdem nihil in me sui splendoris amisisse. Floreat, 

 te Rectore, Academia, floreat studiorum honos, iloreat cum Augustis- 

 simo Rege cara Patria ! 4 



