sidium exstitit. Quatenus autem ad Arcesilae rationes sese accotmnoda- 

 Terit, quantumque, jam magis ipse in dogmatismum inclinans, a per- 

 fecto scepticismo recesserit, ex totius doctrinae expoaitione patebit. 



Carneades vero, auctore Numenio (1), VTT^ Zru'iKijs tythovemia,/; eis T)> 

 v x.vx.U'V^ vrpot yf TOi/t fotvTOu sTcupouc it' ctTTOff^ruv u/AO&oyei re not} 

 , K.KI anretyouvero , 'as, xacv AA<?j TW ITTITV^VTUV. Sed haec si ad 

 verbum accipiantur, omnino Carneadeae sententiae indoli repugnant. De 

 hoc igitur ut statuamus, Academicorum universe ratio spectanda est, 

 quam, qualis ex veterum testimoniis erui possit, jam videamus. Ac primum 

 occurrit locus Sexti Empiric! (2) simillima fere de Arcesila, et determi- 

 nate quidem dogmaticee doctrinae genere tradentis : noil Ifrel TU>V e 



e^cifjiftaivs $Tcc rijf ctirofmi.aiTix,y<; , f ) aCpt/w? 't%ou<ri 

 TVV n&UTUvtKwv SoyjAOiTuv , 36%eti OOUT}>V onrof^THibv slvau' rott 

 ye evtyvfot rv eroupuv , T&, TIA&Tuvot TXfsy^etpe^y. Quopertinet, 

 quod prodit Cicero (3), Academicis morem fuisse occultandi sententiam 

 suam, nee earn cuiquam, nisi qui secum ad senectutem usque vixisset, 

 aperire consuesse. Cum igitur disputationem contra Academicos ad Gnem 

 perduxisset Lucullus (4) , )>Restat, inquit, illud, quod dicunt, veri 

 inveniendi caussa contra omnia dici oportere, et pro omnibus. Volo 

 igitur videre, quid invenerint. Non solemus, inquit, ostendere. Quae 

 sunt tandem ista mysteria? aut cur celatis, quasi turpe aliquid, senten- 

 tiam vestram? Ut, qui audient, inquit, ratione potius, quam auctoritate 

 ducantur." Hinc Academicos a Favorino laudatos Galenus refert (5) , 

 quod, cum in utramque partem dissererent, discipulis permittebant , ut, 



(i) Apud Eusebuim Praeparat. Evang. lib. XIV. c. 8. p. 738. 1). Conff. 739. A. el Angus- 

 tin. contra Academicos HI. 18. op. p. t. I. p. 219 F. 

 (a) Pyrrhon. Hypolyp. lib. I, c. 33. a34. 



(3) In fragmenlo, quod servavit Auguslinus contra Academ. lib. Ill, c. 20. 



(4) Apud Cic. Acadd. II, 18. p. i4o. 



(5) De Optimo docendi genere. 



