( '6) 



quod verius videretur , eligerent. Quod si autem hoc loco in mentem 

 revocaverimus , quibus ex incunabulis Arcesilpe scepticismus prodierit , 

 animoque perpenderimus , ilium omnem philosophies rationem et mate- 

 riam a Platonica doctrina arripuisse (1); facile conjectura corisequi pote- 

 rimus, ilium cum quibusdam discipulorum , quorum et ingenii prastan- 

 tiam et in sectanda doctrina constantiam per longum tempus explorasset, 

 Platonis disciplinam communicasse , non eo tamen consilio , ut de ea 

 dogmatice proriunciaret, sed ut latentia in ea suae dubitationis semina 

 ostenderet, atque ita interiorem discipline rationem ejus tutelam ali- 

 quando suscepturis aperiret. Cum igitur hie mos a ceteris Academicis 

 esset retentus, facilius rumor irrepere potuit, eos dogmaticam doctrinam 

 tradidisse : et hoc quidem modo accipienchim esse videtur, quod supra 

 retulimus Numenii de Carneade teslimonium (3). 



(1) De optimo docendi genere. 



(2) Vid. Degerando in Histoire comparee des systemes de philos. cap. 16. t. III. p. 64 sq. 



(3) Hasc teslimoniorum diversitas historian philosophise scriptores , quorum sententias hie 

 fixcutere nou atlinet, varie vexavit. Nee est profecto quod miremur, cum jam tempore Au- 

 gustiui, ulii libri adhuc prostabant , res dubio non careret ; quod iiitelJigi potest ex ipsius 

 Augustini loco contra Academic. II, i3. opp. t. I. p. 206 A. Ilaque respoude, quaeso, utrum 

 tibi videantur Acaclemici habuisse certam de verilate sententiam, et earn temere ignotis vel non 

 purgatis animis prodere noluisse. An vero ita senseriut, ut eorum disputatioues se habent ? 

 Tuuc ille, quid illis animi fueril , inquit, non temere confirmabo. Nam quantum ex libris 

 colligi datur, tu melius nosti, qu,-e in verba senlentiam suain promere soleant. Hie autem, de 

 roe ipso consulis, inventum noudum verum esse pu to." Ceterum Thorbeckii V. Cl. verba, quod 

 mire cum noslra seutentia congruant, nos coiHiuere non possumus, quin hoc loco apponamus : 

 Hanc autem controversiam et antiquitatis velut traditionem de Arcesilae doclrina , alia tan- 

 quam esoterica, alia exoterica, dijudicari non facile posse P. Baylius censuit, Staudlinus v. cl. 

 verum esse et accipiendum velustatis leslimonium arbitralur. Nobis et traditionis origo expli- 

 cari posse videtur., et ipsa suspicio quodammodo vera esse, nee tameu inde eflici, Arcesilam non 

 ex animi seutentia scepticum philosophaudi genus professiim esse. Etenim cum hoc proprium 

 uomini videatur ac naturale, ut, quemadmodum in agendo momentis, ita in cogitando certaj 

 cujusdam seuteutiae rationibus pareat, nee videatur adeo pcrfecla dubitatio in hominem cadere 

 posse, si qui tamen hanc fluctuationem affeclent, eos facile suspicamur seutentiam suam hac 

 velut nube obduxisse. Insuper dogmatici vexalam auctoritatem suam eximie restitui putabant 

 arrepto sparsoque rumore, qui uni omnium maxime vitas tabernaculum collocasse viderentur 

 in dogtnatismo aspernando et exstirpando , eos clam, et in familiarium circuits abditos , ad 

 ejusdem dogmatismi praesidia reverti. Has caussae memoratam traditionem gignere potuissent , 

 etiain contra uiteute rei veritate. Nunc opiuio aliquateuus verisimilis est, et Arcesilae rationibus 



