invitamenta natures. Hunc primutn appetitum alii in voluptate ponunt, 

 alii in doloris vacuitate, alii in primis secundum naturam. In horum 

 igitur triura aliquo, cum nihil onuimo praeter haec tria possit esse, ne- 

 cesse est illam prudentiain versari : hiuc existere debet ratio recti hones- 

 tique , quae cum istorum trium aliquo congruat. Atque ita fit , ut , 

 quanta differentia est in principiis naluralibus, tanta sit in finibus bo- 

 norum malorumque dissimilitude. Cumque ab iisdem principiis triplex 

 quoque sit ofliciorum relatio, sex oblinentur simplices sentenliae; juiictae 

 .HI i cm et duplices expositiones sutnmi boni tres omnino sunt, nee plures 

 esse possuut : naiu aut voluptatem, aut doloris vacuitatem , aut prima 

 naturae, ad honestatem adjungere licet (1). 



m. -~J ; :.', . : 



Hac divisione constituta, ipse quidem introducebat , summum bonum 

 esse, frui iis rebus, quas primas natura conciliavisset ; non in men quod 

 probaret, sed ut opponeret Stoicis (2), ostenderetque non illis caussam 

 fuisse , cur ab Academicis et Peripateticis discederent. Quare Stoicus 

 Cato apud Ciceronem (3), His igitur ita posilis, inquit, sequitur 

 magna contentio : quam tractatam a Peripateticis mollius ( est enim 

 eorum consuetudo dicendi non satis acuta , propter ignorationem dialec- 

 tics ) Carneades tuns, egregia quadam exercitatione in dialecticis sum- 

 maque eloquentia , rem in summum discrimen adduxit, propterea quod 

 pugnare non destitit in omni hac quaestione , quae de bonis et malis 

 appelletur, non esse rerum Stoicis cum Peripateticis controversiam , sed 

 nominum." Ceterum ex in nil is, in quibus probabile est Stoicaru ratio- 

 nem Carneadis acumini cessisse, hoc ex Cicerone scimus, coactos eos 

 ut ei>$o!-iav ex rejectis in praeposita transferrent. Sed quibus ratiouibus id 

 effectum sit . nusquam proditum est. Ciceronis aulem verba beec sunt : 



(t) Cic. de Finib. lib. V. cap. 6. q. 



(a) Cic. de Finib. II, 11. in fin. Conff. II, i3. IV, 16. V, 7. Acadd. II, 42. 



(3) Cic. de Finib. Ill, 12. 



6 



