(43) 



intelligi potest ex Lactantio, cujua hue proferemus judicium: Arguta, 

 inquit, haec plane et venenata sunt, et quae M. TuLlius nou potuerit 

 refellere. Nam cum facial Laelium Furio respondentem , pro justitiaque 

 dn mi. in . irrefutata haec, tanquam foveam, praetergressus est." (1). Neque 

 vero hoc loco repetere attinet, quod supra moDuimus, scilicet Carnea- 

 dem MM II. i in in philosophia conslituisse sententiam; ilaque non iujustum 

 hominem esse putandum, quod justitiae se prasbuerit adversarium (2). 



His quasi ad loci constitutionem praemonitis, jam exponendum est, 

 quam viarn inierit, quasque rationes attulerit, ut id, quod voluit, asse- 

 queretur. Primum quidem dicebat, jura sibi homines pro utilitate 

 sanxisse , varia itaque pro moribus , et apud eosdem pro temporibus 

 saepe mutala , jus autem naturale esse millum (3) ; uam si esset , ut 

 calida etfrigida, ut amara et dulcia, sic essent justa et injusta eadem 

 omnibus (4). Quod etiara ipsa , quae invenitur in legibus , varietate non le- 

 viter confirmari putabat. Hujus igitur sententiae interpres Furius, Quaero, 

 inquit, si justi hominis et si boni est viri parere legibus; quibus? an 

 quaecumque erunt ?. At nee inconstantiam virtus recipit , nee varietatem 

 natura palitur, legesque poena, non justitia nostra comprobantur. Nihil 

 habet igitur nalurale jus: ex quo illud eflicitur, ne justos quidem esse 

 natura." (5). Porro cum ipsa ducente natura omnes et homines et alias 



felleret ac Plalonem, Ju.stiti.r patrouos, prima ilia dispulalione collegit ea omni.i, qnz pro 

 justitia dicebantur, ut posset ilia, sicut fecit, evertere." Eteniin cum ea esset Carneadis dis- 

 putandi ratio, ul nunquam ipse diceret , quid sentiret ( Vid. P. II. c. i. 5.) necesse erat , 

 cum nemo esset, cui contradiceret, ut ipse ea, qua? vellet refutare, prius in medium proferret. 



(i) Divin. Instil. V, 16. Conf. Nonius TOC. Calumnia. 



(a) Vid. P. 11. c. i. 3. Conf. insuper Quinlilian. Inst. Oral. lib. Xll. cap. i. 



(3) LacUnt. Divin. Instil. V, 17. Cic. de Re publ. Ill, 10. p. i56 sq. ed. Paris. Genera 

 vero (i velim juris, institutorum, rnorum, consuetndinumque describere, non modo in tot 

 gentibua varia, ed in una urbe, vel in hac ipsa millies mutala demonslrem." 



(4) Cic. 1. I. cap. 8. p. i54. ed. Paris. 



(5) Apud Cic. 1. 1. cap. 11. p. 167. 



