(9) 



admiratione perculai essent. In hac eadem urbe praeclaros fecit Commen- 

 taries in decero Institutionum titulos (8) : quo libro universam Jtniiam 

 eruditionis et doctrinae fama replevit, Alciatique illam laudem promeruit: 

 Magna apes, alterct Roma. Ex quo apparet, quanti clarissimus ille 

 praeceptor suum discipulum faceret. 



Ab hoc inde tempore Viglii celebritas magis magisque crescebat , et 

 undique illi munera olFerebantur : sed intelligeus, ita diflkilem fore reditum 

 iu patriam, honeste ilia recusavit. Amore euim patriae, in omnis boni civis 

 .1 1 1 1 UK i penitus infixo , mirum in modum flagrabat , ita ut in patriae 

 commodum et utilitatem fructus ex itineribus perceptos aliquando se 

 rull.ii iiniin posse speraret. 



Onmes nervos in illud intendebat, ut jurisprudentiae studio prodesse 

 posset. Nam cum facultas illi data esset inspiciendae Veuetiis Bibliolheca?, 

 quam Bessario Cardinalis illic reliquerat , Institutiones Grsecas Theophili ex 

 ea eruit, illasque Basileae cum prsefatione erudita imprimendas curavit(9). 

 Quo facto optime de jurisprudentia meritus est. Brevi illius fama ad 

 principum aures pervenit, qui ipsum ad se allicere studebant; et varies 

 Academiae , lucubralionibus ejus visis, eum magnis promissis ad se evocabant. 

 Inter praeclara raunera, quae Viglio oblata fuerunt, unum silentio prasterire 

 non potui , quod ex eo , quam egregie illius auimi et ingenii virtutes 

 fuerint, judicari posset. Quum enim Carolus V filium suum Philippum 

 maxima benevolentia prosequeretur , illumque successorem sibi similli- 

 iii u i a instituere constituisset , diu quaesivit \irum, qui illius educationem 

 suscipere posset, et aliquando dignum efliceret, qui tot tantorumque dia- 

 dematum, quae pater illi relicturus erat, pondus sustineret. Quis homo 

 tarn sapiens, ut juvenis principis animum efferat, ut illam superbiam, 

 caecam illam sui fiduciam, quae in ipsius corde jam alias radices egerat, 

 slirpitus evellat? Quis artis politicae et pectoris humani cognitionis tam 

 peritus, ut illi ostendat, qua ratione tam ingens imperium gubernandum 

 sit , et diversi populi secundum diversos mores tractari debeant? Imperator. 

 qui aequus virtutum judex erat, in Viglium oculos convertit, quasi omnino 

 dignum, qui munus tam difficile obiret. Talis honos juveni viginti quin- 

 que annos nato Minimum est gloriae cacumen, et nihil ipsi gloriosius 

 excogitari potest. 2 



