et cum consiliariis suis egerat : sed quum mox animadverteret , Belgas 

 suis moribus, institutis et legibus adeo addictos esse, ut difficile et pe- 

 riculosum foret nova introducere , mutata sententia , istud consilium 

 suum deposuit , Belgas postea semper summa benevolentia prosecutus 

 est, et prae ceteris gentibus maxime dilexit (12). Itaque tractandis rebus 

 pnblicis viros Belgas integrae probitatis et maxima? prudentiae prsefeeit. 

 In quibus eligendis quanto cum judicio versatus sit, vel ex eo apparet, 

 quod unum ex illis reipublicae moderatoribus Viglium fecerit. Testimo- 

 nio enim omnium auctorum , qui Belgii historian! scripserunt , Viglius 

 illo tempore non modo multarum rerum peritia florebat, verum etiam 

 et erat et liabebatur vir spectatae virtutis et fidei , qui ad omnia in 

 republica munera cum dignitate et integritate obeunda aptissimus esset (13). 

 Quam egregia autem fuerit Viglii in rebus difiicillimis tractandis fides 

 et prudentia , declarant tot amplissimae legationes , quas obiit , tot seditio- 

 nes ipsius quoque indefesso studio sedatae , tot controversial ab ipso 

 transacts, et alia negotia impedita , e quibus Imperatorem feliciter ex- 

 pedivit, et in quibus omnibus probe et iideliter officiis suis functus est. 

 Hinc Imperator Viglium quoque magnis honoribus cumulavit, et Eques- 

 tri dignitate Aurei Velleris condecoravit , Praesidemque privati consilii 

 Bruxellis constituit (14)- In hoc autem munere hie vir tan tarn vigilantiam 

 et constantiam adhibuit, ut propositi sui tenax neque metu cujusquam sese 

 ab officio suo abstrahi, neque laborum multitudine defatigari passus sit. 

 P^ita, dicere solebat, non nisi vigilia est. Praeterea ita se gessit, ut 

 semper publicae rei commoda privatis necessitudinibus potiora haberet, 

 et facile appareat, ipsum non ambitione correptum, sed virtute et bene 

 faciendi studio ductum ad honores et dignitates accessisse. Gives porro suos 

 semper ita dilexit , ut pro illis apud Caesarem saepissime intercederet. 

 Et quamquam religioni Romano-Catholicse valde addictus esset , tamen 

 ipsi Inquisitio Hispanica omnino non arridebat. Erat nimirum in eo 

 mitis sapientia Laeli , et ipsius animus naturae bonitate ad miseri- 

 cordiam propensus erat. Quocirca potius lenitatem et persuasionem , 

 quam ferrum et ignem adhiberi volebat in rebus religiosis, putans, 

 homines potius a novae doctrinae placitis amplectendis praeceptortim 



