C'5) 



tamen sanari posse conteridebat, modo jurisdictio religiosius administra- 

 retur et magistratus civiles sacerdotibus in coercendis haereticis debitum 

 auxilium prastarent, et omnes , qui muneribus publicis fungerentur, 

 legibus sancte obedirent, et reKquis civibus bonum exemplum ad imi- 

 tandum prceberent. Ex qua Viglii sententia luce clarius apparet, ipsum 

 propositi sui tenacem, constantem sibique in amore erga regem et pa- 

 triam semper similem raansisse. Sed vel sic tamen, quod plurimis pla- 

 cuerat , Comes Egmundanus in Hispaniam eo , quo dictum est , consilio 

 mittebatur. 



Inde redux, quum parum profecisset, adveniebant litterae Philippi ad 

 Margaretharn , in quibus ipsi disertis verbis injungebatur , ut non modo 

 summa severitate in haereticos seeviret, verum etiam curaret, ut edicta 

 Concilii Tridentini , uti in Hispania et Italia , sic quoque in Belgio , 

 sine ulla inora ad unum omnia vim suam exercerent. Quantopere 

 Margaretlia istis mandatis perculsa fuerit , facile ex eo percipi potest , 

 quod statim omnes consiliarios suos et Aurei Velleris equites convocat, 

 deliberatura cum illis, quid nunc agendum foret. Consiliarii et equites 

 in diversas partes abibant, et vehemens altercatio inter ipsos exorie- 

 batur, nee res ad exitum perduci facile posse videbatur. Tandem vero 

 inter consiliarios assurgit senex Viglius, et sua sententia maximum par- 

 tem auditorum in admirationem sui rapit. Tantum abest , inquit , 

 ut putem regis jussa cum populo communicanda esse y ut potius 

 ilia secreta habenda esse judicem, donee regem de vero rerum statu 

 certiorem fecerimus. Statuo itaque Inquisitores admonendos esse, 

 ut ne po testate sua abutantur, imo omni lenitate in rebus religiosis 

 utantur." Longe aliter vero sentiebat Guilielmus, princeps Arausiacus. 

 Regia , inquit, voluntas nemini nostrum ignota est: quid fieri 

 vellet , rex disertis verbis quam accuratissime jussit. Omnis ulterior 

 cunctatio non nisi nobis culpae dabitur : regis odium in nos solos , 

 tamquam in totidem contumaces , redundabit. Frustra nimirum in 

 eo laboravimus, ut regem a sententia sua deflecteremus . Frustra 

 litteras , frustra legatos ad eum misimus, Quocirca censeo > regis 

 jussa non amplius in . tabulis reclusa manere , sed ad publicam 



