mor, rogatusque ab iis, a quibus se maxima laesum scit, denuo ad 

 rempublicam accedit , et posthabita propria causa , nil nisi salutem 

 publicam respicit. Quantam itaque laudem hie rursus sibi pepererit 

 Viglius , a3quo lectori et neutrarum partium sectatori dijudicandum 

 lubens relinquo. 



Possem multa alia etiam baud minus illustria exempla hisce addere, 

 nisi vererer, ne nimis longus forem. Attamen unum est, quod silentio 

 prseterire plane nequeam , quippe quo egregie docemur , quanta pru- 

 dentia laborantem et prope cadentem rempublicam sustinere studuerit. 



Plebis nimirum furor, ut contagiosus morbus in dies magis magisque 

 creverat , omniaque misere miscuerat et perturbaverat , quin etiam 

 effrenatse multitudinis temeritas eo proruperat, ut Margaretha ab istius 

 injuriis sese non tutam existimans , Bruxellis clam egredi statueret. 

 Viglius, qui secretorum omnium particeps erat, illam jam itineri ac- 

 cinctam videns, et formidans discrimen, in quod Respublica abitu ejus 

 adduceretur, omnem eloquentiae et rationis vigorem intendit, ut illam a 

 fatali isto consilio revocaret, orans, ne metropolin/ sedem principum, 

 tanto dedecori periculoque exponeret , neve consiliarios ministros , qui ipsi 

 a Rege adjutores dati essent, baud praemonitos desereret, ipsa vero potius 

 omnia subiret , quam in tantam infamiam incurreret : rebelles enim , 

 tantum timorem in illam cernentes, nullum audaciae modum babituros, 

 etpatriam penitus diruturosesse(20)et(21). Talibus atque aliis dictis adeo 

 persuasit Ducissoe , ut , consilio mutato , animum reciperet , omneque 

 periculum fortiter subire statueret. 



Quin Viglius hie patriam a summo periculo, ne dicam exitio, serva- 

 verit, nemo dubitare potest. Etenim multitudinis rabies, qua? semper 

 extra modum vagatur, regiee Majestatis dignitate paululum adhuc coer- 

 cebatur: si vero Margaretba urbem reliquisset, turn nullo freno reprimi 

 potuisset, turn Respublica sine legibus, sine principe, in uvtx.f^lctv delapsa, 

 violentisque concussibus quassata, procul dubio eversa et penitus diruta 

 fuisset (22). 



Illud Viglii factum satis per se commendatur, ut hie a me laudibus 

 exornari non debeat. Verum enim vero omnia fere illius viri facta adeo 



