pracclara sunt, ut vel sola illorum enarratione, quant us ille fuerit, facile 

 judicari possil. Illud vero in summo viro admirabile , qxiod quo magis 

 senectute et corporis infirmitate gravaretur, eo magis animi et ingenii 

 robur invalescere et in dies corroborari videretur. Etenim quum una 

 cum aliis optimatibus partim severitate, partiin lenitate, exacerbatos 

 anitnos in officium redigere conaretur, summis in pericnlis versabatur, 

 quin etiam neces ei intentatae fuernnt. Sed nee minis, nee conviciis, frangt 

 se passus est; operi vero proposito constanter instans, nihilominus in 

 sedanda rebellione pergebat. Ejiu opera factum est, ut Margaretha praedi- 

 calionum libertatem concederet, dummodo armati illis non interessent. 

 Jamque tali modo cernebatur nova rerum facies, populi furor, ut maris 

 (Indus post tempestalem , paulatim sedabatur, et nova felicitatis lux 

 jam jam patriae illucebat, quum orta ex Hispania gravida cruore procella, 

 subito in Belgium erupit. 



Albani ducis adventus terrorem et consternationem omnium mentibus 

 injecit. Quas inter Reipublicae calamitates summa Viglii gloria, ut ful- 

 men inter nubes, splendidior evasit, ita ut ejus animus cum ipsis patriae 

 calamitatibus crescere et augeri viderelur. Nam quum dignus iste Philippe 

 minister praecipuos libertatis antistites exsilio aut morte mulctasset; pu- 

 tans, neminem voluntati adversari postea ausurum esse, omnium rerum 

 mobilium decimum denarium civibus imponere statuit, certum atque 

 statutum habens crudeliter saevire in illos, qui sibi resisterent (23). Cujus 

 consilii ubi fama percrebuit, vix credibile est, quantus dolor omnium 

 animus invaserit. Undique desperationis exsecrationes , irae , fremitus , 

 querelae et lamenta audiebantur, et patria jam tot mi Ilium hominum 

 fuga fracta et debilitata, extrema cum morte luctabatur. Tyrannus ni- 

 hilominus in incepto perstans, in consilium Statuum prodit torvo et minaci 

 vultu, ita ut potius jussa dare, quam consilium exponere, videatur. Omnes 

 senatores tanquam fulmine perculsi stupore manent immoti , altumque 

 in concione regnat silentium. Nullusne igitur prae timore consih'o audebit 

 obsistere, quo Respublica omnino interitura esset? Nullusne tarn forti animo 

 praeditus, ut sententiam libere proferat? Jamque dux viribus ferox illud 

 silentiiun pro consensu habiturus erat, quum Viglius vultu ad gravitatem 



