propterea consequi, quia pro patria gravissimos labores susceperis, et 

 pericula maxima subieris? Quis uiiquam majori patriae atuore incensus 

 fuit, quam Vigliua? Quippe qui maluit in periculum capitis atque in vitae 

 discrimen sese pro patriu inferre, et omnes cum Rei publics nave pro- 

 cellas subire, quam otiosam et curis vacuatn agere vitam. 



Summus tandem ille vir postquam omnem suam vitam patriae servandas 

 impendisset, quum senio et morbis niagis magisque gravaretur, ultimam 

 vitae partein sapientiae consecrare voluit. 



Multos quidem invenias, qui, quamdiu omnium oculis expositi sint, vir- 

 tutum splendore oculos ofiuscent, et suis partibus liberaliter fungantur, 

 magis existimationis quam virtutis ipsius amore concitati, sed qui simul 

 atque e sceua abierint, multum de gloria sua amittant. Ut veram igitur 

 bominum mentem dignoscas, non illos dignitatibus et honoribus coride- 

 coratos aspicere, sed in privatam, in intiraos veluti domus recessus pene- 

 trare debes. Ibi medios inter familiares sine dissimulatione veras animi 

 cogitatioues explicant. Et saepe illi, qui magnam sibi landis et virtutis 

 famam conciliaverunt , tune nibil nisi pectus vitiis inquinatum oculis 

 pliilosophi praebent. Verum enim vero, ut Viglium in publica vita prae- 

 clarissimis virtutibus excellentem vidimus, ita non minoribus laudibus 

 privata ejus vita nobis digna apparet. Ut in homine publico virum in 

 administratioue peritissimum , contra tyrannidem strenue reluctantem , 

 patriam omni modo sublevare conantem animadvertimus , ita in private 

 homine seiiem venerandum , pietate et humanitate insignem , miseros 

 sublevantem , tenuiorum inopiam sustinentem , magnam fortunae suae 

 partein in juvenum studiosorum progressus concedentem , uno verbo , 

 veri sapientis nomine omnino dignum, miramur. 



Quis unquam Viglium humanitate aut beneficentia superavit? Quippe 

 qui non sine dolore et commiseratione videbat miseros illos senes, qui 

 postquam vitam medios inter labores peregerant, jam laboris impotentes 

 et niorti proximi miseriis obruebantur-, quibus pro virili sua parte pro- 

 desse voluit, et domum suis impensis fundari jussit, in qua saltern ne- 

 cessariis non indigerent , et mortem tranquillam oppetere posseut (25). 

 Quam nostra admiratione dignus est homo, qui magnam pecuniae sum- 



