( '8) 



qui post indefessos labores magna pecunias vi terram aggere cingeret : 

 pro quo Lenelicio auimura tarn gratum Frisii ei praebuerunt, ut in 

 statua publica patris patriot nomine sit insignitus (35). 



Vidimus quanta moderatione et constantia sese gesserit in turbis hisce 

 civilibus, in quibus omnia tarn attente et integre consideravit, ut qui 

 integerrime. Quarnvis enim ipse malorum pars esset magna , ingenii 

 tamen ejus vi et divina animi indole factum est, ut de suis rebus parum 

 sollicitus , aliorum saluti unice videretur intentus. Ex quibus sponte 

 inteiligitur, quantam meritis suis omnibus conjunxerit polilicam pru- 

 dentiam, quae revera tam fuit singularis, ut si quis perfectam adumbrare 

 velit politici viri imaginem , exemplar ipsi Viglius sit , in quo omnes 

 animi facultates, quae in tali viro requiruntur, rara quadam felicitate 

 erant conjunctae; atque boc mirabile fuit, cum multi sui maxime ra- 

 tionem babere videantur, eum contra ad publicam salutem retulisse 

 omnia. Itaque quanta sagacitate perspexerit, quid sibi vellent initio tur- 

 barum nobilissimi Belgae : quauto consilio viderit, quid iis concedendum 

 esset , quid neganduru : quantopere homines universe , quam egregie 

 inprimis populi Belgici indolent cognoverit : quam acute viderit , quor- 

 sum res abirent , si a decimi denarii exactione Albanus dux non absti- 

 neret: quam vere, vatis inslar, praedixerit foedus illud Gandavense in 

 breve tantum tempus duraturum : luce clarius ex omnibus fere ejus, 

 quas ad Hopperum scripsit, epistolis patet (36). Omnia vero boc unum 

 vicit. Initio turbarum , cum nihil tam necessarium esse quam regis 

 Philippi praesentiam perspiceret Viglius, omnibus eum modis urgebat, 

 ut hasce tandem regiones peteret. Ita enim multos eorum , qui res 

 novas molirentur , majestate regia deterreri , vacillantes animos sus- 

 tentari , omnium autem conatus reprimi optime posse putabat (37). 

 Nobis igitur tit incredibile fere videtur , Philippum Viglii consilium 

 non esse secutura , ita viri prudentia, qui haec acute sentiret, ejusque 

 conslantia, qua regem urgere hand desineret, non satis prredicari posse 

 videntur. 



