scopum tenderet , sustentavit , nisi Dei fiducia , quam nulla unquam 

 res labefecit? Deum quolidie praecabatur, ut regis animum ad concor- 

 diarn , ad moderationem , ad pacem flecteret : cumque a civilibus mu- 

 neribus abstineret , Sancti Bavonis ecclesiae Gandavensi pra^positus , 

 niissa rerum humanarum inconstantia , ad constantem se Dei cultum 

 contulit : donee tandem , post longas vigilias , post indefessos labores , 

 plenus dierum , plenus honorum, regi ficlus, patrise carus , utilis om- 

 nibus, injurius neinini , diem obiret supremum (46). 



Non autem , quod plerumque fit , una cum Viglii morte , laudationi 

 quoque ejus finis imponendus est, cum splerididum post mortem amoris 

 sui et eximiae indolis reliquerit documentum, ex quo eum magis etiam 

 cognoscere possimus (47). Amplis enim divitiis suis et praeceptis sapientis- 

 simis sic usus est, ut, quod per totam vitam in eo dominaverat aliorum 

 salutis promoveudae studium , idem egregie testamento exseruerit. Itaque 

 propinquis, pauperibus, religiorii pie opitulatus est et subvenit, sacerdo- 

 tesque ad concordiam et virtutem excitavit. Quod eo magis attendendum 

 videtur, quia hac in re virtutis quasi cernitur triumphus. Nam , cum 

 Viglius, qui tantis virtutibus excelluit, consilia sua et ipsam suam vir- 

 tutem contemni videret, moribundus tamen nihil antiquius habtiit, quam 

 ut ad earn colendam alios vehementer hortaretur : merito credens, nisi 

 in hac vita , certe in altera ilia , omnibus pravis animi motibus par- 

 tiumque studiis exstinctis , virtutem agnosci et supra omnia hominum 

 merita splendide remunerari ! 



Talis fuit VIGLIUS AB AYTTA ZUICHEMUS, quern iis temporibus in illo 

 loco divina providentia collocasse videtur, ut aequalibus dux esset, qui 

 eos per omnia pericula incolumes servaret, posteris multarum virtutum 

 exemplar, in quod, tanquam in speculum, intuerentur. 



TANTUM. 



