rere et potestatem aliter agendi gradatim amittere (1). Nos cum D re Reid 

 infantes utrumque oculum in diversas directionea baud posse movere 

 crediraus. Auctor angina se nunquam id vidisse ait, nee a matribus et 

 nutribus, quas super hac de re consuluit didicis.se; bas econtra rem 

 1 1 HIM |n. mi ita se babere aflirmasse, nisi convulsiones , seu aliarn practer- 

 naturalera causam subesse suspicarentur (2). 1 Experimenta a Cl. Jurino 

 et aliis physicis instituta probant, praeler multa commoda quaj a duobus 

 oculis nascuntur, objecta vividiora, magis clara reddi, et visum esse igitur 

 perfectiorem , uti etiam de distantia, figura et colore nos nielius judicare 

 posse, duobus adbibitis oculis. 2 Si rerum omnium summus opifex oculos 

 una nioveri voluerit, vix ponere possumus, rem tanti momenti consue- 

 tudiiii aut soli casui comiuissurum fuisse Nos credimus ali([uid esse 

 consuetudine potentius, aliquod scilicet instinctum naturalem qui ut oculi 

 una semper moveautur, facit. Si enim consuetude oculorum simul et sem- 

 per una movendorum causa esset, aliquis profecto bulbos una movere 

 adeo negligeret, ut adolesceret, eas partes casu vel consilio in contrarium 

 eodein momento dirigere posset, et in filo v. g., acui inserendo, non 

 clausum teneret unum oculum. Anlequam infantes ratiocinari videntur 

 et rem igitur, de qua nunc, vi consuetudinis expbcare conantur auctores, 

 jam simul idem versus diriguntur oculi; atqui consuetudines repetitis 

 vicibus et tempore longo Grmantur, non quidem mornento temporis ac- 

 quiruutur; ergo primitus przeesse instinctum huicpbaenoineni, poslea con- 

 suetudine in secundam abeunte naturam, firmatum proponimus. Prajterea, 

 situs oculorum orgaua ilia ad simul agendum esse destinata satis demons- 

 trat, cum nullum omnino commodum ab iis aliter agentibus possit oriri- 

 nisi eodem momento duplex perceptio fieri queat in encepbalo. Usus 

 tamen baud quaquam ex toto non uegligendus : notabile quidem est duo- 

 rum oculorum axes non semper oinnino parallelos, sed convergere et in 

 re quac spectatur convenire, eo eflicientes angulum majorem minoremve , 

 prout objectum oculis propius remotiusve positum sit. 



(i) Porlerfield L. C. vol. I. pag. n4. 



(i) Inquery into the bnman miud , pag. 187. 



